April 16th, 2009
EDITED 17/4: Some thoughts on Thailand’s political conflict and foreign press behavior
[EDIT#2 17/4/09: added The Economist to the ranks of foreign press that egregiously relies on stereotypes. How could I forget them? Their latest article titled “The trouble with Thailand’s king” continues The Economist’s biased and irresponsible trend of painting “elites+royalists+middle class vs. poor” picture, making absolutely no mention of Thaksin’s corruptions and thereby making members of the junta look like ultra-royalist dunces who staged the coup only to wring power back from Thaksin into the hands of “old elites” without bothering with any legitimacy. Even if we accept that every coup is illegitimate by its very nature, it doesn’t mean those who commit them have no sensible reason. It’s time for The Economist to wake up and start differentiating between different factions and between proximate and ultimate causes, or else admit that they want to have a hand in guiding Thailand toward so-called “modernity.”]
[EDIT 16/4/09 since some people asked: In my humble opinion, two of the best articles in English about the current situation are Thailand’s royal sub-plot by Andrew Walker and Nicholas Farrelly, co-founders of New Mandala, and No winners in Thailand’s crisis by the BBC’s Jonathan Head.]
I am writing this post in English for the sake of my foreigner friends who have been asking a lot of questions about what’s going on in Thailand. This is not meant to be a comprehensive article or anything; it’s just a collection of points I made in various e-mails. Perhaps I’ll return to it some day to make a relatively long and halfway intelligible article.
I’m saying all this as a caveat emptor and an advance warning to anyone who wants to post questions, comments or critiques after reading this post. I really don’t have the time right now to give a full backstory, elaborate on anything, or respond to readers’ comments. I’d like to apologize for that in advance; I know this is bad netiquette but when I am busy, I tend to be very busy. Thai politics is so complicated and murky (i.e. information branded as “rumors” or discussed only in whispers are often much more important than publicized “facts”) that it tends to raise more questions than answers, particularly to anyone who isn’t familiar with the labyrinthine world of Thai politics.
So, here are some of my 2 satangs:
- As in most (if not all) political conflicts in the modern age, both sides have elements of truth to support their cause: the UDD (red shirts) is right in protesting the government’s double standards and the questionable role of courts, military and other institutions that “had a hand” in placing the Democrat Party in power late last year and ousted Thaksin’s government via coup d’etat in 2006. The PAD (yellow shirts) is right in exposing Thaksin’s corruptions and how he incapacitated or bought out (and continues to try to buy out) various check-and-balance institutions. If the Thai monarchy did intervene or disrupt the proper functioning of some democratic institutions in the recent coup and thereafter, the way Thaksin usurped them “from the inside” was no less abhorrent.
The problem is that UDD and PAD are unwilling to accept any of each other’s ideas or positions, being too intent on propagating their so-called “authoritative” version of the truth, which is in reality true only half, the other half either lies or untenable ideas (e.g. UDD’s claim that Thaksin is innocent and is unfairly accused, and PAD’s claim that Thai people are so stupid and easily bought that we should reduce the voter’s powers).
I think Fareed Zakaria’s concept of “liberal democracy” is very apt here. A democracy must truly be democratic (e.g. voters’ will is respected without intervention, as UDD clamors for), but it is useless if it is not also liberal (e.g. where checks-and-balances really work, as PAD clamors for). So both UDD and PAD are partly right. The trick is to put the halves that are right together, not to focus on the halves that aren’t right.
- If the UDD truly hopes to win legitimately, they must stop hitching their cause to Thaksin and turn to new faces, e.g. ex-TRT leaders, to lead the cause. Their cries against unconstitutional rigging and undemocratic intrusions alone are legitimate enough. UDD followers must see Thaksin for what he really is: a crook who’s very far from the “defender of democracy” image he’s been lobbying foreign media and waging an immense PR campaign to project. Granted, he deserves credit for initiating many good projects for the poor, but that doesn’t mean he’s innocent of corruption or that he shouldn’t do time for them if the court finds him guilty. Extremely popular presidents and prime ministers elsewhere have been impeached or gone to jail for far less offenses. I don’t expect that Thai court will judge Thaksin’s major cases (i.e. share concealment and undue riches while in office resulting from policy corruptions) fairly when the verdict comes in July, but at least the key facts of his corruption will be clear.
- If the PAD truly hopes to win legitimately, they must stop being so depressingly ultra-conservative, reactionary, and they must realize that Thailand’s so-called “elites” must change in the age of globalization, and must be accountable to increasingly well-informed public who demands legitimacy of all institutions — legal, economic, cultural, judicial, and otherwise. The age of “Big Brother” or “benevolent ruling class” is passe. Any genuine democracy must be grown, not forced. If Thai people are children in the eyes of the so-called ruling class, then let us learn by letting us fully exercise our rights, not by forcing us to memorize democratic principles on paper. Censorship and heavy-handed use of lese majeste charges in the name of “protecting the monarchy” are in reality very damaging to the monarchy. More liberal elements of PAD must convince their leaders or become leaders themselves.
- I strongly believe that real progress out of the political impasse in Thailand can begin only when a) both UDD and PAD change in the way described above, so that Thai people can begin to see “the middle ground” and find our way out of this (in short, we should learn how to be anti-Thaksin and pro-democracy, in the words of Andrew Spooner on Twitter), and b) the military and any other powers-that-be stop interfering in politics by trying to use “shortcuts” to peace. Because a long-lasting democracy is more important than a temporary peace, and there is no real shortcut to genuine peace anyway. Shortcuts will only lead to temporary ceasefires, suppression of freedom of speech, and widen the rift underneath. We have seen too many examples of this in Thailand. It is time we learn proper lessons from history.
- The fact that even the press and the vast majority of academics seem to choose sides and resort to convenient but misleading “X vs. Y” stereotypes widens the rift between UDD and PAD, harms the already very polarized society, and makes the whole truth about anything much harder to surface. The more people brand this conflict as “royalists vs. anti-royalists” or “urban middle class vs. rural poor” or “pro-Thaksin vs. anti-Thaksin,” the less chance we can see this middle ground. Because it is possible for someone to be royalist, pro-Thaksin, and poor, just as it is possible to be anti-royalist, anti-Thaksin, and middle class, or anti-royalist, pro-Thaksin, and very rich. These people who defy easy stereotypes are invisible in the press. Equally invisible are many Thais “in the middle” who don’t choose sides (or did, but changed their mind), not out of ignorance, but because they can’t stand the halves of UDD and PAD’s claims that are outright wrong or unacceptable.
- Speaking of the press, the situation is quite depressing. The vast majority of Thai media have chosen sides; they routinely and spinelessly conduct self-censorship (almost no reporting on lese majeste convictions, for example), while most foreign press seems only able to resort to convenient stereotypes mentioned above. The most egregious offenders in my opinion are The Economist, Far Eastern Economic Review and The Wall Street Journal, followed by CNN. I stopped reading/watching these a while ago in favor of BBC News, which is much more balanced.
- Everyone should realize that due to the monarchy’s very delicate position here (for example, members of the royal family can’t be seen to intrude in politics), every act that someone claims to reflect “the monarchy’s intent” should be taken with a large grain of salt. Someone doing something “on behalf of” or “to defend” the monarchy doesn’t necessarily mean the monarchy orders, supports, or agrees with that act. Also, “the monarchy” comprises many individuals who may not agree with each other on everything, as is typical of any family.
That said, I think more academics and people in general should discuss this topic more openly, and the current lese majeste laws should be amended as they are too archaic, cruel, and amenable to abuse as a handy political tool for suppressing dissent and prosecuting dissenters.
Popularity: 7% [?]
April 16th, 2009 at 10:12 pm
เห็นด้วยครับ
ผมมองว่าทั้งเหลืองหรือแดงเป็นเหมือนรถร่วมบขส.ที่คนจะไปจังหวัดเดียวกันมาขึ้นไปด้วยกันแต่จะไปทำอะไรที่จังหวัดนั้นก็แล้วแต่คน ดีไม่ดีพอไปถึงแล้วคนที่เคยอยู่รถคันเดียวกันอาจจะมาทะเลาะกันเองก็ได้เพราะสิ่งที่ต้องการจริงๆมันไม่ใช่สิ่งเดียวกัน
ส่วน lese majeste ในฐานะที่เป็น super ultra royalist คนหนึ่่งผมว่ารอจนถึงอีกหน่อยแล้วค่อยแก้น่าจะดีกว่ามั้งครับ เพื่อประเทศชาตินี้
April 17th, 2009 at 9:44 am
Fringer และพวกนักวิชาการทั้งในและต่างประเทศ ให้เครดิตกับคนใน UDD มากไปครับ
ม๊อบเสื้อแดงครั้งนี้ไม่ได้เป็นอะไรมากกว่าการที่พวกทักษิณเอาหลักการดีๆ มาบิดเบือนใช้เพื่อตัวเอง
คนในม๊อบส่วนใหญ่เป็นแค่ประชาชนที่รักทักษิณ การจะแยกทักษิณออกมาขึงเป็นไปไม่ได้
เข้าใจว่าอยากเห็นประเทศไทยพัฒนาด้วยการปฏิรูปที่แท้จริงของประชาชน แต่นั่นยังไม่ถึงเวลา
ประชาชนเรายังไม่พร้อม และเหตุการณ์ครั้งนี้ยิ่งทำให้โอกาศนั้นห่างออกไปอย่างน่าเศร้าใจ
และหากประชาชนเรายังไม่พร้อม การยกเลิก lese majeste จะเป็นการทำลายสังคมเราอย่างไม่น่าให้อภัย
April 17th, 2009 at 10:27 am
1. ไม่คิดว่าควรยกเลิก lese majeste ไปเลย แต่ควรจะต้องแก้ไขจริงๆ ค่ะ เพราะที่ผ่านมาถูกใช้กลั่นแกล้งกันทางการเมืองเป็นหลัก ทำให้คนธรรมดาถูกลงโทษหนักเกินควรไปมาก และทำให้เราอภิปรายประเด็นสถาบันกษัตริย์กันตรงๆ ยากมาก ทั้งๆ ที่กฎหมายก็เขียนชัดระดับหนึ่งว่า “อาฆาตมาดร้าย” แต่ใครก็ได้ฟ้องได้ ตำรวจก็ไม่กล้ารับฟ้อง ศาลก็ไม่กล้าตัดสินว่าไม่ผิด ฯลฯ
ถ้าเราเชื่อว่าสถาบันกษัตริย์จำเป็นจะต้องปรับตัวไปตามยุคสมัยเหมือนกับสถาบันอื่นๆ แล้วละก็ การแก้ไขกฎหมายหมิ่นฯ เป็นก้าวสำคัญที่จะช่วยกระบวนการนี้ค่ะ
2. ไม่ได้ให้เครดิตกับ UDD มากไปหรอกค่ะ เพราะเครดิตน่าจะอยู่ที่ว่า มีใครมีความตั้งใจดีและข้อเรียกร้องในการประท้วงที่มีเหตุมีผลหรือเปล่า ไม่ได้อยู่ที่จำนวนคนที่คิดแบบนั้น ถึงแม้ว่าคนในม๊อบ “ส่วนใหญ่” ตอนนี้จะเป็น “แค่ประชาชนที่รักทักษิณ” จริง ก็ไม่ได้หมายความว่าการไปให้พ้นทักษิณจะเป็นไปไม่ได้เลย คงต้องรอดูกันต่อไปค่ะ
3. ถ้าประชาชนยังไม่พร้อม แล้วเมื่อไหร่จะพร้อมเหรอคะ แล้วจะทำให้พร้อมได้ยังไง? เรายึดติดกับมายาคติที่ว่า “ประชาชนต้องพร้อมก่อนถึงจะเป็นประชาธิปไตยเต็มใบได้” กันมากเกินไปหรือเปล่า เพราะประชาธิปไตยน่าจะเป็นกระบวนการเรียนรู้ มากพอๆ กับที่มันเป็น “เป้าหมาย” นะ ประเทศอื่นที่เราชื่นชมว่าเป็นประชาธิปไตยกว่าเรา ไม่น่าจะเป็นอย่างนั้นได้เพราะคนของเขา “ฉลาด” กว่าเราตอนเปลี่ยนเป็นประชาธิปไตย แต่น่าจะเป็นแบบนั้นได้เพราะได้มีโอกาสลองผิดลองถูกด้วยการใช้สิทธิอย่างเต็มที่ในระบอบมากกว่า เพราะสิทธิที่เรามีตามธรรมชาตินั้นสอนให้ท่องจำกันได้ แต่ “ความรับผิดชอบ” ซึ่งก็สำคัญพอๆ กับสิทธิในสังคมนั้นสอนกันไม่ได้หรอกค่ะ ต้องเรียนรู้และ “มี” ผ่านการทำจริงเท่านั้น
ถ้าใช้การเปรียบเปรยแบบ “ชนชั้นนำ” หน่อยๆ ก็อาจจะคล้ายกับการเลี้ยงลูกนะคะ ถ้าเราเป็นพ่อแม่ เราจะสอนให้ลูกว่ายน้ำเป็นโดยไม่ให้ลงสระเลยได้อย่างไร
April 18th, 2009 at 12:11 am
ใช่ค่ะ ในเมื่อทั้งนักวิชาการ ทั้งสื่อ เลือกข้างไปแล้ว ก็คงจะหาคนที่จะมานำคนทั้งสองกลุ่มให้มองแบบที่คุณสฤณี มองได้ยาก หรือบางคนอาจจะมองออก แต่ไม่มีกลวิธี หรือบารมีพอที่จะนำเสนอให้คนทั้งสองกลุ่มเปิดใจรับฟังได้
ส่วนสื่อต่างประเทศนั้น บางครั้งดิฉันมองว่า (ไม่ได้กล่าวหา) เขาค่อนข้างจะขี้เกียจไปหน่อยหนึ่ง (แม้ไม่เลือกข้าง) เวลาอ่านแล้วดูวิธีการเสนอ มักจะเห็นการเสนอและวิเคราะห์ด้านเดียว ราวกับว่า เขาใช้แหล่งข่าวไม่มาก เหมือนคนทำการบ้านน้อยน่ะค่ะ
ในส่วนของการให้ประชาชนได้ตระหนักและใช้สิทธิของตัวเองตามหลักประชาธิปไตยเต็มที่ แม้อาจจะเป็นการลองผิดลองถูก ดิฉันคิดว่า ควรทำ แต่ต้องมีการให้ความรู้ประชาชนควบคู่ไปด้วย คือ การศึกษาเรื่องประชาธิปไตยของประชาชน การให้ความรู้ การให้คำแนะนำต้องเข้มข้นกว่านี้ ดิฉันเรียนประชาธิปไตยเมื่อชั้นมัธยมแบบผิวเผินมาก แม้เรียนรัฐศาสตร์เบื้องต้นระดับมหาวิทยาลัย ก็ยังนับว่าผิวเผิน ในขณะที่ประเทศเพื่อนบ้านบางประเทศที่ปกครองระบอบสังคมนิยม ในหลักสูตรระดับมัธยมศึกษามีการเรียนการสอนเรื่องลัทธิการปกครองของพวกเขาอย่างเข้มข้น ซึ่งดิฉันก็ไม่อยากโทษนักวิชาการรัฐศาสตร์มาก แต่คิดว่า หากมีการช่วยพัฒนาหลักสูตรการสอนเรืองการปกครองในระบอบประชาธิปไตยให้มากกว่านี้ในอดีต ปัจจุบันเราคงจะมีปัญหาแบบนี้น้อย แต่ก็ยังไม่สายที่จะทำ
ส่วนเรื่อง lese majeste นั้น เห็นด้วยว่าควรแก้ไขค่ะ แต่ต้องเตรียมการและทำอย่างรอบคอบ เพื่อลดแรงต้านจากความเข้าใจวัตถุประสงค์ผิด
April 18th, 2009 at 5:10 am
เข้าใจในความเป็นห่วงต่อวิกฤติที่เกิดขึ้นของคุณสฤณีครับ เเต่ในทางการเมือง บุคคลที่เกี่ยวข้องเขาตัดสินใจเลือกเกมที่จะเล่นกันไปเรียบร้อยแล้ว ความพยายามของนักวิชาการที่เป็นกลางที่ออกมานำเสนอความเห็น ก็เลยเหมือนคนเล่นดนตรีเพลงเดียวกันแต่ไปกันคนละคีย์
ถึงจุดนี้ต้องยอมรับว่าคนเสื้อแดงทั้งแดงถ่อยที่สมควรประณาม และเเดงที่มาด้วยอุดมการณ์ประชาธิปไตย ต่างก็กลายเป็นเหยื่อทางกลยุทธ์ของพวกซ้ายอกหักที่หันซบกำลังทุนของคนไร้แผ่นดินด้วยกันทั้งสิ้น ขอให้จับตาดูความรุนแรงที่เกิดขึ้นตั้งแต่การประท้วงจนถึงการลอบสังหารองคมนตรีและสนธิให้ดี ตอนนี้เขาเดินเกมเลือกใช้โมเดลฝรั่งเศสกันแล้ว โดยพยายามปลุกปั่นให้เกิดความรุนเเรง ทำกรุงเทพให้เหมือนนครปารีสสมัย ศต.ที่ 18 หวังให้ความรุนแรงนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ เพราะใครบางคนฝันจะกลับเข้าประเทศไทยเเบบนโปเลียนกลับเข้าฝรั่งเศส
น่าเสียดายที่นักวิชาการฝ่ายซ้ายไทยมีปัญญาแต่ไม่มีสติ เรียนมากแต่ตกเป็นทาสของความรู้และอุดมการณ์ที่สมมติเอาเองว่าดี ถึงตอนนี้คนที่เป็นกลางอย่างคุณสฤณี และคนไืืืทยอีกจำนวนมากก็ได้แต่นั่งมองสิ่งที่เกิดขึ้นกันตาปริบๆ ด้วยความอึดอัดเพราะไม่มีใครรับฟังใคร ระคนสงสัยว่าพวกเขาจะลากเอาประเทศไทยเข้ารกเข้าพงไปถึงไหน
April 18th, 2009 at 11:12 am
ไม่เห็นด้วยในการแก้ ก.ม.หมิ่นครับ ถ้าเหตุผลที่จะแก้ไขเพราะสาเหตุเกี่ยวกับการเมืองก็ยิ่งไม่ควรแก้ ขนาดแค่นี้มันก็ตีวัวกระทบคาดกันหนักหนาอยู่แล้ว ถ้าแก้ยิ่งยุ่งครับ ดูแต่ละคนที่อยากแก้ก็รู้แล้วว่าคิดอะไรอยู่
หรือถ้าเป็นสาเหตุที่ต้องการๆอภิบายในทางวิชาการ ทุกวันนี้ในกลุ่มนักวิชาการก็คุยกันในกลุ่มอยู่แล้วไม่ใช่เหรอครับ ก็เผยแพร่ในแง่ทางวิชาการที่เป็นประโยชน์อยู่แล้วไม่ใช่เหรอครับ เช่นโครงการแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง หรืออะไรก็แล้วแต่ มันล้วนเป็นเรื่องวิชาการในด้านบวก ในด้านลบจะพูดไปทำไมครับไม่มีประโยชน์
ผมขอถามเจ้าของกระทู้หน่อยครับ กฎหมายหมิ่นมันไปกระทบกับความเป็นอยู่ของประชาชนรึเปล่า
April 18th, 2009 at 11:55 am
ตอบข้อ 3 Fringer ละกันครับ
ประชาธิปไตยเป็นระบบที่เชื่อว่าทุกคนจะเลือกทางเลือกที่ดีที่สุด (อุดมคติ)
แต่อย่างที่ประวัติศาสตร์ได้แสดงให้เห็นแล้วว่านั่นไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้น
อย่างคำกล่าวที่ว่า
“American’s always do the right thing, but only after exhausting all other options”
แต่ประเทศไทยเราไม่แข็งแรงพอจะให้ประชาชนลองผิดลองถูกได้แบบตะวันตกหรอกครับ
นักวิชาการก็อยากให้ทุกอย่างเป็นไปตามหลักการ แต่นั่นไม่เคยเป็นทางที่มนุษย์เลือก
ไม่ว่าจะอดีตหรือปัจจุบันครับ
April 19th, 2009 at 7:08 pm
Thanks for this piece - excellent piece of writing.
And thanks for the quote from me and for representing my view accurately.
I always loathed Thaksin - his notion of a benevolent Singaporean-style dictatorship was pretty horrible and I was sympathetic to the initial demonstrations against him back in 2005.
But that movement failed in democratic terms because it needed to develop into a political party that stood at the ballot box. Instead it became focused on forcing a coup (that’s a very illiberal thing!) and was then relatively marginalised as the fanatical PAD we witnessed last year. Beating Thaksin in a vote was the democratic choice - not tanks on the street.
In defence of the foreign press - they have limitations on who they send where (most can’t afford permanent correspondents anymore) and most are parachuted in for a short period to cover a particular story. And they will be seeking a narrative of one side versus another to sell to editors and audiences. It is just the way they work. Many locally-based freelancers who understand the situation better also get “big footed ” by a star correspondent when such a global story develops. But good bloggers are replacing Western news sources anyway - Bangkok Pundit does a far far better job than most of them.
April 19th, 2009 at 10:27 pm
Wow, truly a fantastic piece of writing… the ‘fair and balanced’ Fox News wishes it was. I will continue visiting, keep up the great work.
April 20th, 2009 at 12:41 am
[…] May I have this writing speak for me? Thanks ka khun Yui
(from http://www.fringer.org/?p=427) […]
April 20th, 2009 at 8:23 am
คุณ dton: มีประชาชนเดือดร้อนจากกฏหมายหมิ่นฯ มากมายค่ะ ปัญหาคือเราไม่ค่อยรู้เพราะสื่อกระแสหลักไม่รายงาน ลองอ่านบล็อกนี้ย้อนหลังหรืออ่านประชาไท (Prachatai.com) ดูก็ได้ค่ะว่าเมื่อไม่นานมานี้มีเคสอะไรบ้าง ที่แย่ที่สุดคือ รัฐไม่กล้าจับคนที่น่าจะเข้าข่ายหมิ่นฯ และปลุกระดมแน่ๆ (อย่างเช่นแกนนำเสื้อแดงบางคน) แต่ดันมาจับคนเล่นเน็ตแทนเพราะจับง่ายกว่ากันเยอะ (ตำรวจอาจจะอยาก “แสดงผลงาน” ด้วย เพราะมีแรงกดดันเยอะมากจากเสื้อเหลืองให้ “จัดการ” กับ “เว็บหมิ่นฯ” ซึ่งคำนี้ก็มีปัญหาและตอกย้ำอคติเยอะ ตามที่เครือข่ายพลเมืองเน็ตและอีกหลายคนพยายามจะอธิบายหลายรอบแล้ว)
คุณ truth: ไม่เห็นด้วยว่า “ประชาธิปไตย” เป็นระบบในอุดมคติที่บอกว่าทุกคนจะเลือก “ทางที่ดีที่สุด” (สำหรับประเทศ) นะคะ มันเพียงแต่เป็นระบบที่ “แย่น้อยที่สุด” เท่านั้นเองในการรอมชอมผลประโยชน์ที่แตกต่างกันมากเป็นธรรมชาติของคน และให้คนได้ใช้สิทธิขั้นพื้นฐานในการมีส่วนร่วมทางการเมือง ดังนั้นเราไม่ควรสับสนระหว่าง “ผลลัพธ์” (outcome) ของระบอบ กับ “ความชอบธรรม” (legitimacy) ของระบอบนะคะ การที่ระบอบผลิตผลลัพธ์ที่ไม่พึงปรารถนา (สำหรับสังคม) ไม่ได้แปลว่าเราจะต้องเปลี่ยนระบอบ แต่แปลว่าต้องแก้ไขบางจุดในระบอบ หรือปรับปรุงตัวแปรอื่นๆ ให้ดีขึ้นกว่าเดิม (เช่น ทำให้ระบบศาลมีประสิทธิภาพมากขึ้น นักการเมืองมีความรับผิดต่อนโยบายที่หาเสียงมากขึ้น)
ถ้าเราจะแก้ผลลัพธ์ ก็ต้องแก้อย่างระมัดระวังและตรงจุด ไม่ใช่แก้แบบถอนรากถอนโคน (เช่น ลดสิทธิการเลือกตั้ง) จนความชอบธรรม (ซึ่งเป็น “รากฐาน” ของระบอบ) ต้องหายไปด้วย ถ้าสิทธิขั้นพื้นฐานของพลเมืองถูกลิดรอน ระบอบก็ไม่มีทางชอบธรรมตั้งแต่ต้น ไม่ว่าจะผลิตผลลัพธ์ออกมาอย่างไร ปัญหาคือตอนนี้ทั้งสองฝ่ายมองอะไรๆ แบบสุดโต่งมาก
ส่วนเรื่องตะวันตกไม่ตะวันตก ไม่น่าจะใช่ประเด็นนะคะ เท่าที่จำได้จากประวัติศาสตร์ประเทศอื่นๆ ไม่คิดว่ามีประเทศไหนเลยที่ประชาชนของเขา “แข็งแรงพอ” (แล้วอันนี้วัดยังไง?) ก่อนที่จะเปลี่ยนระบอบเป็นประชาธิปไตยเลยนะ
April 20th, 2009 at 9:47 am
Congrats!!! Finally I read an article on the Thai political situation that makes sense. Please continue blogging Khun Sarinee. I’ve lived in Bangkok for just 3 months now, and have given up on Bangkok Post and Nation being horribly biased to the point of being insulting to the reader’s intelligence.
April 20th, 2009 at 11:42 am
Hi Khun Sarinee,
I make no apologies for the foreign press as I am no journalist. And being a newly relocated foreigner, I inherit no allegiances nor have any vested interests in either side. In fact, it is in my vested interests in terms of career as well as safety of my family that Thailand finds peace and harmony.
However, I do have to say that any foreigner moving to Bangkok cannot help but notice the huge disparity between the haves and have nots, the so called hi-so/lo-so. This is further exuberated by the constant in-your-face display of superiority, not just in ostentatious wealth but actually in daily snooty attitudes towards the underclass.
Thailand (or maybe just Bangkok, I’ve not moved around Thailand to find out) is one hugely polarised society with a huge rift. Maybe there are a multitude of in-betweens which is not obvious to me, but what is obvious to me at least are, the haves, the have nots and the wannabes. Does not take alot to see who the wannabes align themselves with!!! Is is so laughable when you’re in my shoes. For example, my wife and I love going to the fresh market for grocery shopping. Wannabe friends as much as I appreciate their kindness and hospitality, make no attempt to show how much its below their dignity to be even seen negotiating prices (on our behalf) with the stall keepers.
At any rate, for all the reputation of social harmony in Thai society, I see this huge gaping wound in Thai society that needs urgent healing. Huge gaping wounds need healing from inside, not just slapping a cosmetic band-aid and pretend that everything is okay. It can never be okay as along as a big segment of Thai society feels marginalised, what more political leaders actually suggesting giving more voting rights according to social status (gasp!) I’m Singaporean and even in virtually undemocratic Singapore, LKY suggested the same years ago and it created an uproar.
I’m not sure how an Oxford educated PM who I wonder ever seen the inside of a village or slum can bridge that gap, although I certainly wish him success for the benefit of my family and all my Thai friends.
Let the healing begin somehow!!!
April 20th, 2009 at 1:47 pm
Mark: I agree that Thai society is very polarized. I might add that its middle class is very hypocritical also. However, exactly *how* the disparity between the haves and the have-nots can be alleviated is an important matter that must be open to public debate, with all facts and alternatives laid out in plain view. Staunch anti-royalist red-shirts will tell you that the monarchy lies the root of this disparity, while staunch royalist yellow-shirts will tell you that the root of this disparity is the cozy relationship between corrupt politicians and crony capitalists.
Similarly, on a more “micro” level, red-shirts blame this disparity on selfish Thai middle-class who never care about the poor’s plight, while yellow-shirts blame it on bad politicians and partly on the poor who “sold” their votes (I don’t think this is a problem in and of itself, but most yellow-shirts are convinced that it is. I think this conviction reflects a deep-rooted condescension and misunderstanding along the lines of “rural people/the poor are stupid,” which I believe must be corrected if we were to progress).
The truth in both issues, as with most things here, lies somewhere in the middle. But both sides now hate each other’s guts too much to see their own prejudice. The pendulum of thoughts in Thailand unfortunately tends to only swing to extremes, and the further people are convinced that this “rich vs. poor” mentality exists and must be taken as a “given,” I’m afraid the harder it is for us to see the whole spectrum of alternatives that lies between those two extremes.
What I am trying to say is that innocent red-shirts and yellow-shirts who choose sides without any hidden agenda have much more in common and in harmony than their current leaders try to project. I will try to elaborate on this further when I have the time na ka. Thanks for reading my blog
April 21st, 2009 at 2:41 am
Very Bored…
BTW I have answer the fwd at my blog…
Very pitiful of thailand and people especially … red suck
April 21st, 2009 at 3:04 pm
I’m anti-Thaksin, anti-royalist, pro-democracy, middle class which leave me little space in Thailand now a day. Most people already take side, yellow or red. But I think most people are anti-red right now because the incidents during Songkran. However, I think the red claims of injustices and inequality are justified.
For the Songkran incidents please have a look at the article that I post here. I think it represents one side of the events that was ignored by the major Thai media. It’s a long, intense and on the ground reports of incidents during Song Kran which I find worth reading.
http://rspas.anu.edu.au/rmap/newmandala/2009/04/20/the-crushing-of-the-red-shirts/
April 21st, 2009 at 3:54 pm
Khun W W: Thank you for that article ka. I already read it this morning and am having it translated into Thai, since it will benefit many Thais. Will post the Thai version when it’s done
April 21st, 2009 at 9:43 pm
Just some thoughts to add to yours-
PAD is not a party or a movement like the Reds which is openly supported by Puea Thai.PAD was supported by Democrats but mainly were orchestrated just to throw TS out. Once they did so, and coup ensued they just faded away. If they had any political aims/wanted to become more than what they showed in their protests, it did not happen, inspite of all their elite financing. Now they re-organize, again in response to what they perceive is threat from Reds/Taksin, and now they change in mid-stream to warn of a “greater” threat to justify their continuity to whoever is financing them.
You seem to equate PAD and Reds as being two equal forces -I doubt this,as Reds outnumber yellows by any calcualation/estimate.
Jacki
April 22nd, 2009 at 8:41 am
Khun Jacki: I agree ka. Actually, I didn’t try to equate the two sides in terms of the “number” of followers of either camp. I don’t think numbers are relevant when we try to find the relevant “middle ground” that can bridge ideological differences between the two, but perhaps I didn’t make that clear. Sorry about that ka — if this post were more of a proper article than a stream of thought then perhaps it would have been clearer.
April 22nd, 2009 at 11:15 am
Khun Fringer
Quote:Even if we accept that every coup is illegitimate by its very nature, it doesn’t mean those who commit them have no sensible reason
The 2006 coup was not staged for a good cause, but rather on a good excuse. There’s no acceptable cause for any coup. Dr. Worajetana Pakeeratana wrote in his book(จุดไฟในสายลม) and made countless comments on the coup. Coup never solve any conflict/problem, on the contrary it deepen the rift as we witness it nowadays. Too many people are still misled about the ‘good coup’. There’s non of such ‘good coup’.
BTW, I do appreciate your balanced view, something hardly found in this country nowadays.
docotor J
April 22nd, 2009 at 2:25 pm
I didn’t say that it was a “good coup” na ka. I agree with ajarn Worajet and countless others that there is no such thing as a “good coup.” I was merely pointing out that the fact that this coup was illegitimate (and no coup can ever be “legitimate”) doesn’t necessarily mean that we should write off all the junta’s stated reasons for coup as hogwash and lies. We need to differentiate between legitimacy and factual content.
April 23rd, 2009 at 4:00 am
Finally, someone has been able to explain the ongoing, current situation in Thailand with a very well thought out analysis, without trying to bias readers. I am thinking of becoming your regular reader!
April 23rd, 2009 at 9:10 am
Dear Fringer
Thanks for your response. What I’m trying to elabotate is, Thaksin himself gave the junta a very good excuse for coup-stagging, that’s quite explicit for everyone. But coup never and always won’t solve anything. Look what the junta did to the so-called nasty corrupted politician. Nothing,but a ridiculous land-deal scandal that end up with a weirdest verdict( heatedly argued by academics, Worajetana included ) Is it fair enough to say the junta’mission was nothing but to made sure a ‘no return’ of Thaksin.
My conclusion is, the coup came with a good excuse but not a good cause.
What’s your opinion?
doctor J
PS. I’m not a academic for sure, my name just pop up while I did a little search in wikipedia about my favorite NBA player Julius Erving” Doctor J”. I thought it’s cool a name. That’s it.
April 23rd, 2009 at 9:31 am
Khun Doctor J: ah ok, thank you for the clarification. Then I agree with you ka. With regards to the land deal verdict, I think it’s really a pity that the only direct verdict against Thaksin so far concerns a very small offense compared to the really damaging corruption for his own self-interest (share concealment + policy corruption via SHIN corp) that the court won’t rule until July. So I will reserve my opinion on that case until July — if you are interested you can search this blog for some of my earlier posts on this na ka
(As to Thaksin’s role in various human rights abuses, e.g. the extrajudicial killing of 2,000+ people during the “war on drugs,” I heard from several people with good authority that he will never be put on trial for that, since Thailand’s military has done far worse things. How ironically sad (or sadly ironic, depending on your point of view). So it’s yet another “cost” of the coup that many people still fail to see).
P.S. I don’t think it matters whether one is an academic or not. I myself am not a trained academic — I just happen to teach while trying to make a living as writer/translator after quitting finance. One of the impediments to fruitful public debate in Thailand is that so many people are too afraid or intimidated by showy academics to share their opinions. This is a sad situation. I think every one of us is “qualified” to speak up about anything; all it takes is an open mind and a hunger for the truth.
April 24th, 2009 at 12:16 am
สองมาตรฐานหรือไม่ไม่รู้
ขอให้ดูความเห็นผมได้จากลิงค์นี้ครับ
http://shuu.exteen.com/20090423/entry-1
April 24th, 2009 at 12:49 am
[…] This matter is widely discussed on net everywhere, here is another blog Fringer : […]
April 24th, 2009 at 1:05 am
Coudn’t agree more.
Esp. The “egregious” Economist part
April 24th, 2009 at 8:11 am
Thanks again,Fringer.
You already had one more regular reader.
Agree about the HR violation things, though it attracted scarce attention domestically, but heavily criticized by international medias and scholars.
Keep up your good work.
doctor J
April 26th, 2009 at 9:35 pm
ถึง Fringer
มีความคิดเห็นบางประการคะ แต่ขอย้ำว่าเป็นเพียงขอคิดเห็นนะคะ ในฐานะของประชาชน ไทยแลนด์แดนสวรรค์ โดยมีความโต้แย้งนักวิชาการโดยอาศัยวิชาสุดท้ายที่(คนไทย)ไม่ได้สอนนิดหนึ่ง
ไม่เห็นเหตุในการแก้ไข กม.หมิ่น ดิฉันเข้าใจนักวิชาการ ที่ต้องการเห็นประเทศแบบ Utopia เพราะคุณ fringer และนักวิชาการ เช่น อาจารย์วรเจตน์ เคยอยู่ในประเทศที่แตกต่างกับเรา ทำไมคะเราต้องรับเอาแนวคิด Globalization มาใช้แบบไม่ลืมหูลืมตา ทำไมไม่ประยุกต์ ให้เข้ากับสังคมที่สงบสุขมาตลอดชั่วลูกชั่วหลาน ทำไมพระมหากษัตริย์ ที่ทรงตรากตรำทำงานเพื่อคนไทยทั้งชาติ ต้องปรับพระองค์ท่านให้เข้ากับยุคสมัยโดยมีการต่อว่าให้เสื่อมเสียพระเกียรติ เพียงเพื่ออะไรหรือคะ การที่ กม.หมิ่นมีการกลั่นแกล้งทางการเมือง ตามที่ fringer ให้แหล่งข้อมูลที่ไม่แปลกที่ทำให้คุณ fringer คิดแบบนี้ เนื่องเพราะประชาไท เป็นเวปที่เพิ่งมีการ ตรวจสอบใช่ไหม ก็เพราะอย่างนี้ คุณ fringer ต้องดูบ้างว่าเวปนี้หวังผลอะไร ทำไมเวปมาสเตอร์ถึงปล่อยให้มีการกล่าวร้ายสถาบัน ได้ถึงเพียงนี้ คุณ fringer เคยอ่านบ้างหรือเปล่า หรือเห็นแต่เป็นประโยชน์ทางวิชาการที่คิดแต่อยากจะเหมือนคนอื่น ทำไมถึงไม่เป็นแบบที่เป็นอยู่แล้วทำให้ดี คุณ fringer เคยนั่งแท๊กซี่ แล้วมันว่าพระองค์ท่านบ้างหรือเปล่า หวังว่าคงไม่เคย ถึงสนับสนุนแนววิชาการอย่างที่กำลังกระทำกัน
กม.หมิ่นที่กลั่นแกล้งถ้า fringer ดูก็จะรู้ว่าไม่เคยเอาผิดผู้ใดโดยไม่มีมูลสักหน่อย เช่น จักรภพ เพ็ญแข คุณ fringer อ่านบทสัมภาษณ์ ทักษิณ ที่ ไฟแนนเชียลฯhttp://www.ft.com/cms/s/0/98829f38-2d2d-11de-8710-00144feabdc0.html?nclick_check=1 แล้วรู้สึกว่าอย่างไร ทำไมคนเรา ถึงกล้าได้เพียงนี้ แต่ กม.ที่คุณ fringer บอกว่าเข้มงวดเกินควรแก้ให้เจาะจง ควรอย่างไร เพราะคนที่เคยโดนอย่างคุณสนธิ และส.ศิวลักษณ์ เคยโดนแต่ท้ายที่สุด ก็ไม่ถูกดำเนินคดีใดๆ เพราะใจอันบริสุทธิ์ในการปกป้องสถาบัน ไม่สักแต่พูดว่าจงรัก และนักวิชาการอยากจะวิพากษ์วิจารณ์ใจจะขาด อ้างว่าความก้าวหน้าทางประชาธิปไตยอย่ามาอ้าง เพราะพระมหากษัตริย์ไม่มีสิทธิ์ในการที่จะออกมาปกป้องตนเองเลย การที่มีกฏหมายที่รุนแรงก็เพื่อไม่ให้คนมาพูด เพราะคนพวกนี้พูดแต่เรื่องในวัง แต่ก็เดินกันอยู่นอกวัง จะรู้เรื่องภายในได้อย่างไร(นั่นคือมั่ว)หรือการที่ยกคนอย่าง Fareed Zakaria ผมไม่เคยอ่านงานของเขาแต่ดูจากแบคกราวน์ แล้ว เป็นคนอินเดีย มีปมเรื่องวรรณะ และต่อต้านสหรัฐฯ นั่นแสดงว่าประชาธิปไตยของเขาไม่เหมือนกับเรา แล้วทำไมเราต้องพยายามให้เหมือนกับเค้าทั้งที่รากฐานพ่อแม่เราก็ไม่เหมือนเค้า
ประชาธิปไตยที่มีอำมาตย์ เป็นอย่างไรหรือคะ อำมาตย์ไม่เคยทำประโยชน์กับบ้านเมืองบ้างเหรอ อย่างน้อยทรัพย์สินของอำมาตย์(รวมทั้งประเทศ)ไม่มากพอกับสิ่งที่คุณทักษิณฯ สูบไปเหรอ การที่เข้ามาแทรกแซง ถ้าทำในการที่จะเกิดผลดีไม่ควรตรงไหน คุณ fringer ก็มีชนชั้นและมีสิทธิพิเศษใช่หรือไม่ ฝรั่งก็มี อินเดีย จีน(ชนชั้นปกครอง)ก็เพื่อแบ่งหน้าที่ให้ชัดเจนไม่ใช่หรือ การที่ให้คนรักประชาธิปไตย(เช่น คนเสื้อแดง)ทำให้ชาติ เสียหายก่อน แล้วมาเรียนรู้กัน ตามทฤษฎีสังคมวิทยา วิวัฒนาการกันไป คนไทยพร้อมคะ พร้อมที่จะต้องเดินไปข้างหน้าแบบไทยๆ
สุดท้ายคุณ fringer ช่วยตอบว่าเปลี่ยนให้ทันสมัยแบบคนอื่น เพื่ออะไร หวังว่าคนที่อยู่กับข้อมูล แบบประชาไท มติชนสุดสัปดาห์ จะตอบปัญหาเหล่านี้ได้ เพราะดิฉัน มีพ่อ มีแม่ ที่อยู่มานาน ทำทุกอย่างเพื่อประเทศ ไม่เคยเห็นการหมิ่นสถาบันเพียงเพราะต้องเป็นเหมือนคนอื่นมาก่อน(อาจมีคือคอมมิวนิสต์)เพราะท่านเป็นคน(ไม่)สำคัญ ที่หวังเพียงจะเห็นการ ตกน้ำไม่ไหล ตลอดมา
April 29th, 2009 at 6:15 am
It is easy to “blame” the foreign press for stating things that you find “uncomfortable”. However, if one accepts that all press/media portray perspectives that have some basis in views/ideas/events, then there is no need to get upset. I read the Nation because I want to understand the perspective of arch-conservatives. It doesn’t mean I agree with them. Likewise, I read your comments on the monarchy, not because I agree with them - I don’t - but because I want to be aware of the competing perspectives that abound on this topic. I can think you egregious and relying on stereotypes, but I still want to read your views. You may be representative of a more widely-held perspective. Certainly, the Economist et al. are. You might want to consider why it is that sensible people draw conclusions with which you disagree. And you might want to think about the development of their perspective rather than reacting to their latest missive.
April 29th, 2009 at 6:47 am
I do plan to write about how I think The Economist et.al. develop their perspective and how much they omit along the way, because that’s an interesting story in itself that I think illuminates some interesting prejudices. Not soon though na ka; I have far too much work to do.
I don’t like The Nation and I think they are more biased than The Economist on some issues, but I am more upset with the latter because it’s a high-profile global magazine that has much more influence than any local Thai paper.
Many things aren’t really about perspectives; they are about facts. Stereotypes are useful for some things, and may even be true, but they may not be the ultimate or the only reason for why things happened the way they did. The Economist (and a lot of other press, both local and international) say many things that are largely true, but they explain maybe only 15-20% of events in the “pot of causes” which inevitably has many ingredients. The way The Economist writes articles about Thailand makes me wonder if they weren’t being “played” by the most nefarious of the reds (actually I’ve been wondering that for a few years now).
It also doesn’t help that Sam Moon, the guy who wrote quite a few articles on Thailand for The Economist (and it seems will continue to write more), is “acting executive director” of Thaksin’s Building A Better Future Foundation. I thought letting a guy who’s paid by one party write articles that slam the opposition is one of the worst infringement of so-called “journalist ethics”?
Anyhow, whenever I do write about it, hopefully you can see what I mean and how both the reds and yellows are twisting popular stereotypes to serve their purposes - at a detriment to the country.
May 8th, 2009 at 2:59 am
I’m curious as to which articles Sam Moon wrote for The Economist, as regular articles on that magazine have no by-lines. All I could dig up on the guy was that he was involved on the business side for The Economist Group, organizing conferences around the region. If we assume The Economist follows the journalistic norm of keeping the business side separate from their editorial operations, I’m not sure if there’s any infringement of ethics here. Please let me know if you have any other sources on his role with The Economist and other international news organizations.
“… how both the reds and yellows are twisting popular stereotypes to serve their purposes - at a detriment to the country.”
I’m annoyed at this too, but I see this as a symptom of something larger. Both the Reds and Yellows movements grew off from the fact that both sides felt that electoral politics as it stands in Thailand is fundamentally flawed. The Reds have seen parties and prime ministers dissolved by courts and coup, while the Yellows rail at the endemic vote-buying and corruption in the system. I think they both felt that they must take to the streets because the system no longer could advance their interests.
As movements outside the parliamentary system, they no longer needed to appeal to the middle ground or the broader electorate. They turn increasingly fundamental, and like you said ‘twist popular stereotypes’ to advance their cause as their goal is to fire up their base rather than appeal to moderates (like perhaps you and me).
I think the next great big task in Thai politics is restoring some kind of trust that electoral politics is the avenue where fundamental differences can be worked out. We can preach all we want to urge the Red and Yellows “changing their ways” but they won’t unless there’s a system that’s fair to both sides.
May 8th, 2009 at 8:08 am
Khun Naphat: I agree ka, but I think the Yellows and Reds will cry foul and distrust any system that’s really fair to both sides, until they drop the halves of their claims that are lies or undemocratic.
As for Sam Moon, I heard from a very credible ’source’ with ties to UDD that he virtually wrote the pieces on monarchy. I know the content matters more than the author, but this does explain why the Economist seems more sloppy and stereotypical than usual when writing about this so-called ‘rich vs. poor’ fight.
June 13th, 2009 at 11:15 pm
Thank you for your well-balanced analysis of the political situation in Thailand, however I think sometimes the attempt to make a balanced analysis is the very problem of a lot of Thai academics - because it leads to no solution. According to you, UDD is right in asking for respect of voters’ will but is wrong in overlooking Thaksin’s mischiefs. PAD is right in exposing Thaksin’s corrupt conduct but is wrong in promoting the bureaucratic polity or the elite-ruling system. Then you suggest the “Anti-Thaksin and Pro-Democracy” middle ground or in other words, “No Corruption and Pro-Democracy” (assuming that Thaksin equals corruption, which I do not totally agree, but I’ll comment on this point later.)
My first question is “ is the current government of Abhisit - which is the fruit of PAD’s 2-year laborious protests on the street, in the Government House and in the Airport - a non-corrupt and pro-democratic government?” — No, they have neither of the two vertus you and we all wish for.
Since we cannot combine two vertus together yet, we must think which one is more important than the other :
Kicking the supposedly corrupt government out of the office by whatever means imaginable ? OR
Respecting voters’ will?
To me, I think the second one is more important for the following reasons:
- Each government has a fixed office term of 4 years. If one thinks that the government is outrageously corrupt and doesn’t deserve to be in power anymore, then make a campaign, organize demonstrations (as the PAD did in the beginning), expose all the mischiefs of the government with solid evidence. If you succeed in convincing the majority of the population, then in the next election, Thaksin’s party will not win the election anymore. I would like to ask the military who staged the coup and the PAD who stormed the Government House and the Airports if 4 years are too long to wait?
- PAD accused Thaksin and his entourage of being corrupt as if they were the only group of people who are corrupt in this country and all the other politicians, military and bureaucrats have absolutely clean hands. Look at Suthep in the Democrat Party, Newin who is now a major alliance in Abhisit government, all Generals with big houses, Mercedes Benz cars and even house servants who are drafted soldiers, to name a few. Also, who owns land on which is situated Siam Paragon, Siam Discovery and Siam Center shopping malls, receive huge rents and never pays taxes? There are so many corrupt people in the Thai politics, government and administration. Also, corruption is not the only form of taking public money for one’s personal interest in Thailand. After the coup, the budget for the Defense Ministry increased exponentially. This is not outright corruption but isn’t it also a dubious act.) . There are so many other forms which lead to the same reprehensible result. So would getting rid of Thaksin stop corruption in Thailand? No.
- Corruption is not the only criterion to be considered when voting for a party. There are many other factors that voter may take into account: which party proposes the best policies that they believe will improve their life? Are they satisfied with the work of the previous government? If they like Thaksin’s policies, they may vote for him even though they know he is corrupt. And should they be considered as being stupid by giving more importance to Thaksin’s effective policies than his supposedly corrupt behaviour.
My second question is “if one is Anti-Thaksin and Pro-Democratic and, in a new election, would like to vote for the candidate who claims to be anti-Thaksin and pro-democracy. Do you see any politicians, MPs, or senators who claim themselves to be so? If one were to say he’s pro-democratic, he would have to criticize PAD’s ideas and action in one way or another and criticize the “double standard”. By doing so, he would immediately been labelled by the PAD and the Democrat Party as being a Thaksin puppet. So how do you see “this new middle ground movement will grow?” If in a new election, Pheu Thai party wins and Chaturon Chaisaeng was chosen to be Prime Minister (supposing his 5-year ban is lifted), would the PAD accept the result or would protest again by saying that Chaturon is Thaksin’s puppet? Any idea of who could become a prime minister without being labelled as being Thaksin’s friend or PAD’s friend?
My point is that
- Thaksin may not be the best and cleanest politician in the world, but he came through legitimate means and should have had the right to carry on his mandate until his term is finished or be dismissed by other legal means which is definitely not the coup. Let the people decide who should run the country.
- Sometimes, to say that “you’re neutral” or “looking for a middle ground” or “wearing white shirt” does not help solve the problem. In the next election, you can vote only for one party and it is unlikely there will be any new “middle ground” party setting up. So which is more important “no corruption” or “respect for voters’ will”?
June 14th, 2009 at 6:26 am
I don’t strongly disagree with you, except that:
1) “prosecuting corruption” and “respect for voter’s will” are not two mutually exclusive events, and recognizing this is part of the “solution.” I can vote for Thaksin in an election, yet at the same time I must respect the law and expect him to respect the law too. Other countries have seen many popular presidents/prime ministers impeached or found guilty in court. This has never happened in Thailand. Nobody is calling for “no corruption.” A lot of us are calling for an end to massive corruption especially at policy-making level, the kind that Thaksin’s government initiated and fostered.
2) As a finance professional who have seen more than my fair share of how policy corruption and money politics works in this country, I maintain that Thaksin’s corruptions are far more insidious and damaging than most other politicians before and after him. I agree that anyone who corrupts should face justice, but we definitely should start with the worst. Anyhow, it’s pointless to argue when facts about some of the insidious things he did have not yet surfaced properly in court. If we can muster the courage to catch the big fish, it’ll be easier to do the smaller ones too in the future (some Dems politicians, soldiers etc.) Corruptions have always been part of Thailand’s “culture” but you will see how much it’s brought to a whole new level of insidiousness under Thaksin Shinawatra.
If you think Thai courts will be biased in convicting Thaksin, I agree with that, but that doesn’t mean he is innocent. We have to wait for the court verdict anyway before we can say *how* biased anyone is. Wait until next year, and my points will be much clearer. It’s pointless to argue now because we can only say things based on a bunch of “ifs.”
3) I am frankly now too tired of arguing with people who insist on bringing all the arguments back to the day before coup and argue everything based on the logic that “coups are bad, so everything they do is shit and can’t be used to build any future.” Yes, I agree coup shouldn’t happen, I agree soldiers have proven incompetent at running the country and some of them are corrupt. We can’t turn back time. Let’s move on. If you think my trying-to-point-out-middle-ground stance is useless, I think trying to think about stuff based on “what we should have done to prevent 19 sept coup” is even more useless.
As for Abhisit’s government, they will surely dissolve the parliament and hold fresh elections sometime next year or even late this year, so let’s wait and see. If the majority of Thais hate the Dems because they came to power ‘with a lot of help’ this time around, then the party will be punished at election booth.
4) Looking for the middle ground *does* help solve the problem — when the middle ground does exist and it can prevent Thais from fighting needlessly with each other. Recognizing the middle ground involves seeing the parts in both sides’ arguments that are the most reasonable (e.g. “fight corruption” from PAD camp, and “correct unfairness against the poor” from UDD camp), and then seeing that these reasonable parts are not in conflict. That’s what my post is about. If there were no real middle ground, I wouldn’t bother writing this post.
5) In Thailand, nobody can avoid being labeled anyone’s “friend” or belonging to any “camp” 100%. So the solution for everyone is to do what we think is right and hope that facts and time will prove our innocence. If I worry that people would call me a “PAD fanatic,” I wouldn’t have written so much about the irregularities and illegal activities surrounding SHIN deal. If I worry that people would call me a “UDD fanatic,” I wouldn’t have spoken out so much about freedom of speech on the Internet.
If you worry about how people will perceive you or label you, you won’t be able to do anything constructive in this country, because Thai society is largely dominated by emotions and perceptions and prejudices, not truth and freedom of speech and the idea of fairness.
Thai political parties don’t care about perceptions anyway as long as they can divvy up power in a way that satisfies everyone. At least PAD has formed a political party, which I think is a commendable way of trying to “put your money where your mouth is,” so to speak.
October 22nd, 2009 at 3:54 pm
[…] BP: This is different from the yellow shirts. Yes, there are poor yellow shirts from the Northeast and we shouldn’t stereotype, but stereotypes fit. BP knows of a dedicated PAD follower (ASTV and Manager who are the sole news sources) who works in Bangkok as an office worker and returned home to the Northeast. Her words were she was literally the only person in the village who was not a red shirt and D Station satellite dishes were "everywhere" (anyone seen any stats on this?). […]