Fringer | คนชายขอบ

ก่อนปีเก่าจะลาลับไม่กลับหลัง เฝ้านึกนั่งทบทวนหวนคิดถึง เหตุการณ์ปีที่ผ่านมายังตราตรึง ปีห้าหนึ่งยอกย้อนช่างร้อนแรง “การเมืองใหม่” ยังไม่นิ่ง “ใหม่” จริงหรือ ฤามีมือเก่าสร้างอย่างแอบแฝง “ประชาธิปไตยแบบไทยๆ” ได้สำแดง ให้ยื้อแย่งแข่งวิ่งชิงนิยาม สังคมไทยแตกแยกเกือบแตกหัก คนเจ็บหนักตัดพ้อหมอไม่หาม คนแบ่งขั้วแบ่งข้างอย่างเสื่อมทราม ใครไม่ตามห้อยโหนโดนด่าทอ แต่ “ความจริง” แน่ไซร้ไม่มีข้าง แม้ใครอ้างเอาข้างตัวมั่วเหลือขอ ความข้างเดียวนั้นข้างเคียงไม่เพียงพอ เท่าทุกข้อต่อประสานแล้วหารกัน จะ “ก้าวหน้า” ตามครรลองต้องเห็นฝั่ง รวมพลังทุกขั้ว-ข้างอย่างสร้างสรรค์ “ไทย” หรือ “เทศ”, “เก่า” หรือ “ใหม่” ไม่สำคัญ เท่ากับมัน “ใช้ได้” หรือ “ไม่ดี” ในแง่ความยั่งยืนถึงลูกหลาน ในแง่ของหลักการไม่มีสี ในแง่ความ “พอใจ” และ “พอดี” ในแง่มีที่ทางให้ต่างมอง เราต้องเลิกเลือกข้างเป็นต่างขั้ว ความดีชั่วเลิกเหมาเป็นเจ้าของ ชาติมิใช่ของใครให้จับจอง แต่เป็นขวานด้ามทองของทุกคน “คนชายขอบ” ขอสวัสดีปีใหม่ และขอบคุณน้ำใจทุกแห่งหน ขอให้ท่านพบสุขไร้ทุกข์ทน ได้ยินยล “ความจริง” ทุกสิ่งเอยฯ

มาคั่นโฆษณาหนังสือแปลเล่มใหม่ของเจ้าของบล็อกค่ะ หนังสือหนาหนักเล่มนี้ (648 หน้า ราคา 420 บาท) น่าจะวางแผงภายใน 7-10 วัน ตอนนี้ซื้อผ่านร้านหนังสือมติชนออนไลน์ได้แล้ว (ลด 15%) ขอขอบคุณทุกท่านล่วงหน้าที่อุดหนุนค่ะ คำนำผู้แปล ในบรรดานักคิดผู้ทรงอิทธิพลหลังสงครามโลกครั้งที่สองเป็นต้นมา อัลวิน ทอฟเลอร์ และไฮดิ ทอฟเลอร์ ภรรยาของเขา เป็นคู่หนึ่งใน “นักพยากรณ์อนาคต” (futurists) น้อยรายที่ไม่เพียงแต่สามารถสรุปแนวโน้มต่างๆ ในโลกหมุนเร็วยุคโลกาภิวัตน์ได้อย่างรวบรัดชัดเจนเท่านั้น หากยังมองเห็นความเปลี่ยนแปลงต่างๆ ในโลกที่คนทั่วไปมักมองไม่เห็น โดยเฉพาะความเปลี่ยนแปลงระดับ “พื้นฐานลึกซึ้ง” ซึ่งมี “ความเป็นสากล” สูงจนข้ามพ้นบริบทต่างๆ ในท้องถิ่น ไม่ว่าจะเป็นบริบททางวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ เศรษฐกิจ หรือการเมือง ส่งอิทธิพลและผลกระทบต่อการดำรงชีวิตของผู้คนทุกหนแห่ง นักอ่านที่เคยผ่านตางานเขียนก่อนๆ ของทอฟเลอร์ เช่น Powershift และ The Third Wave อาจจะคุ้นเคยกับแนวคิดหลักของเขาซึ่งนำมาสรุปรวบรวมและต่อยอดใน The Revolutionary Wealth อาทิเช่น เขามองกิจกรรม “การผลิต-บริโภค” (prosuming) [...]

คิดว่าคงยุ่งจนไ่ม่มีเวลามาเขียนบล็อกอย่างเป็นเรื่องเป็นราวไปจนถึงอย่างน้อยก็หลังวันที่ 15 ธ.ค. ไปแล้ว ดังนั้นจึงขอประชาสัมพันธ์งานสัมมนาสองงานที่ผู้เขียนจะไปร่วมวง เผื่อใครจะสนใจค่ะ เข้าฟรีทั้งคู่ 13 ธันวาคม 2551: Way’s Dialogue ครั้งที่ 1 เรียนเชิญ ท่านผู้อ่านและสมาชิกนิตยสาร way ที่เคารพรัก ร่วมพบปะพูดคุยในงานเสวนาประจำปี แบบไม่ต้องปีนบันไดฟัง อบอุ่น เป็นกันเอง ในหัวข้อ ‘โอกาสของเศรษฐกิจทางเลือก ท่ามกลางวิกฤตเศรษฐกิจกระแสหลัก’ เศรษฐกิจทางเลือกคืออะไร ทำไมต้องเลือก เลือกแล้วใช้ได้จริงไหม ผู้ร่วมพูดคุย เดชา ศิริภัทร ชาวนาชั้นเทพแห่งมูลนิธิข้าวขวัญ ภัทระ คำพิทักษ์ บรรณาธิการข่าวหนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์ หรือที่รู้จักกันในนาม ‘กระบี่ไม้ไผ่’ ปกป้อง จันวิทย์ และ สฤณี อาชวานันทกุล แห่งคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ดำเนินรายการ โดย กรรณิการ์ กิจติเวชกุล เสาร์ที่ 13 ธันวาคม 2551 เวลาดีแดดเริ่มร่ม 14.00 น. [...]

เพิ่งกลับมาจากงานสัมมนาวิชาการประจำปี 2551 ของทีดีอาร์ไอ กลับมาก็ไม่มีอารมณ์จะทำอะไรเพราะการเมืองตึงเครียดเหลือเกิน ถึงจะพยายาม “ทำใจ” ไว้แล้วล่วงหน้าว่าจะต้องเกิดเหตุรุนแรง ก็อดเครียดไม่ได้อยู่ดี :/ แต่ในระดับหนึ่ง ผู้เขียนคิดว่าการเมืองไทย (ไม่ว่าจะข้างไหน สีอะไร และพรรคไหน) ตอนนี้สะท้อนความมักง่ายและสายตาสั้นของคนไทยได้ดีอย่างน่าเศร้า คนไทยด้วยกันจะีตีกัน ทั้งๆ ที่ประชาชนส่วนใหญ่ทั้งสองสีที่ไปชุมนุมด้วยความบริสุทธิ์ใจ ลึกๆ แล้วไม่ได้มีอะไรขัดแย้งกันเลย สีเหลืองเกลียดนักการเมืองขี้โกง และรักในหลวง สีแดงอยากปกป้องสิทธิในการเลือกตั้ง และรักในหลวง สองสีนี้จะตีกันถึงตายเพราะ “หัว” ที่อยู่ข้างบนชี้นำ บิดเบือน ปลุกปั่น และนำเสนอความจริงครึ่งเดียวที่เข้าข้างตัวเองตลอด (แต่ตอนนี้พันธมิตรฯ ทำตัว “เลว” กว่ากันมาก เพราะถึงขนาดปิดสนามบิน เอาเศรษฐกิจและประชาชนทั้งประเทศเป็นตัวประกัน ตำรวจตอนนี้ก็ดู “หงอ” เกินกว่าที่จะทำหน้าีที่ของตัวเอง จะบุกเข้าไปจับคนยึดสนามบินก็ไม่กล้า ทั้งๆ ที่พันธมิตรทำตัวเหมือนองค์กรก่อการร้ายเข้าไปทุกทีแล้ว แต่ในขณะเดียวกันก็ยัง “ให้ท้าย” พวกรุนแรงใน นปก. อย่างน่าเกลียดมากๆ ด้วย ดูกรณีรุมฆ่าที่เชียงใหม่ที่ตำรวจยืนดูเฉยๆ ก็เห็นชัดแล้ว ตกลงเรามีตำรวจไว้ทำไม?!?) ในห้วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวาน สถาบันหลักเกือบทุกสถาบันของไทยกลับมัวแต่ง่วนอยู่กับการ “กอด” เก้าอี้หรืออำนาจของตัวเองเอาไว้ให้ได้นานที่สุด [...]