Fringer | คนชายขอบ

[จะไปร่วมเสวนาเรื่อง "Living Green Together" ในงานแถลงข่าวงาน GreenFair '2008 วันที่ 27 พ.ย. นี้ ตอนสิบโมงเช้า รายละเอียดด้านล่าง ถ้าใครว่างก็ขอเชิญนะคะ งานนี้จัดโดยเครือข่ายตลาดสีเขียว] กำหนดการการแถลงข่าวงาน GreenFair ’2008 ในวันที่ 27 พฤศจิกายน 2551 ณ ร้านนาวิลิต อาคารรีเจ้นท์เฮ้าส์ ถ.ราชดำริ 10.00-10.20 ดนตรีสบายๆ โดย คุณมาโนช พุฒตาล 10.20-10.30 แถลงข่าวการจัดงาน GreenFair ’2008 จัดในวันที่ 4- 7 ธันวาคม 2551 ณ ลานปรีดี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ เวลา 10.00น. – 20.00น. : Living Green Together – คุณชูขวัญ ทรัพย์มณี [...]

“จงทำให้เรากลับมาเชื่อมั่นอีกครั้งหนึ่ง” แปลจาก สุนทรพจน์ของ Barack Obama ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ขณะยังเป็นผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดี กล่าวในงานรับปริญญามหาวิทยาลัยเวลส์ยัน วันที่ 25 พฤษภาคม 2008 ลิ้งก์ในบทความเพิ่มเติมโดยผู้แปล ขอบคุณครับท่านอธิการบดีร็อธสำหรับคำแนะนำตัวผมที่ฟังดูดีมากๆ และขอแสดงความยินดีกับปีแรกของท่านในฐานะกับตันเรือของเวลส์ยัน ขอแสดงความยินดีเช่นกันต่อบัณฑิตใหม่ รุ่นจบปี 2008 และขอบคุณที่ให้ผมเป็นส่วนหนึ่งของงานจบการศึกษาของพวกคุณ วันนี้ผมได้รับเกียรติเป็นพิเศษให้ลงสนามแทนท่านวุฒิสมาชิก เอ็ดเวิร์ด (เท็ดดี้) เคนเนดี้ หนึ่งในวีรบุรุษในดวงใจของผมและของประเทศนี้ เท็ดดี้อยากมาอยู่ตรงนี้มาก แต่พวกคุณทุกคนรู้ว่าท่านเพิ่งผ่านพ้นสัปดาห์ที่ยาวนานมาก และกำลังใช้เวลาพักผ่อนที่ท่านต้องการ ท่านโทรศัพท์มาหาผมเมื่อไม่กี่วันก่อน ผมบอกว่าผมจะดีใจถ้าได้มาพูดแทน ถึงแม้ว่ามันไม่มีทางเลยที่ผมจะใส่รองเท้าของท่านได้ แต่อย่างไรก็ตาม ผมมีโอกาสได้ผ่านตาสุนทรพจน์ที่ท่านเตรียมมาพูดในวันนี้ และผมก็อยากจะเริ่มด้วยการส่งต่อสารจากท่านว่า “สำหรับทุกคนที่ภาวนาให้ผมหายดี ผมขอขอบคุณจากใจจริง และสำหรับใครก็ตามที่อยากเห็นผลลัพธ์อื่น ผมขอบอกว่า อย่าเพิ่งหวังอะไรมาก!”

เพิ่งค้นพบเพลงลูกทุ่งยุคก่อนผู้เขียนเกิดอีกสองเพลงที่สนุกมากๆ เลยเอามาแปะไว้ในนี้ – ขอขอบคุณพี่อ้อย มูลนิธิโลกสีเขียว ที่แนะนำให้รู้จักกับเพลงแรก จนกูเกิลไปเจอเพลงที่สอง ทั้งสองเพลงประพันธ์โดย อาจินต์ ปัญจพรรค์ ศิลปินแห่งชาติ+ซีไรต์ เจ้าของผลงานเรื่องสั้นชุด “เหมืองแร่” อันลือชื่อ (และได้รับการสร้างเป็นหนัง แต่ผู้เขียนชอบหนังสือมากกว่า ) คลิ้กที่ชื่อเพลงเพื่อดาวน์โหลดไปฟังได้ตามอัธยาศัย จดหมายรักจากเมียเช่า ขับร้องโดย มานี มณีวรรณ แต่งโดย อาจินต์ ปัญจพรรค์ ไอ เขียน เล็ตเตอร์ ถึงเธอ เดียร์ จอห์น เขียนใน แฟล็ต ที่ ยู เคยนอน จังหวัดอุดร ประเทศ ไทยแลนด์ ไอ โบรคเก้น ฮาร์ต, ยู มัสต์ อันเดอร์สะแตน จอห์น จ๋า จอห์น ดอลล่าร์ ขาดแคลน เมีย เซ็คกั้นแฮนด์ ของ ยู ยังคอย [...]

ช่วงนี้ยุ่งหัวฟูมากๆ กับงานวิจัยสองชิ้นที่ต้องส่งปลายเดือนนี้ ไม่นับงานหลวงงานราษฎร์อื่นๆ ที่ต้องทำเป็นประจำอยู่แล้ว (และต้องทำล่วงหน้าด้วย จะได้หนีไปเที่ยวช่วงปลายปีได้ ) ดังนั้นวันนี้จึงต้อง “ขัดตาทัพ” ไปก่อน ด้วยการแบ่งปันเอกสารบางชิ้นที่เขียน/แปล/เรียบเรียงเมื่อไม่นานมานี้ในวาระต่างๆ เผื่อจะเป็นประโยชน์ค่ะ (ทั้งหมดนี้อยู่ในหน้า writings ของบล็อกนี้ด้วย ซึ่งจริงๆ ก็มาอัพเดทอยู่เรื่อยๆ แต่ไ่ม่ค่อยได้โพสแจ้ง) คิดใหม่เรื่องความรับผิดชอบของธุรกิจต่อสังคม [PDF, 15 หน้า] แปลจาก Rethinking the Social Responsibility of Business: A Reason Debate โดย Milton Friedman, John Mackey, และ T.J. Rodgers – ใช้ในการสอนวิชา กธ. 301 ธุรกิจกับสังคมและชุมชน ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ดานี ร็อดริก: ‘ความผิดหวังจากโลกาภิวัตน์ในภาคการเงิน’ – สรุปความจากงาน International Symposium ของธนาคารแห่งประเทศไทยประจำปี 2551 [...]

[ขอบคุณเจ้าตั้มน้องชาย ที่ส่งลิ้งก์มาให้ ]

แปลเล่นๆ ให้นักเรียนอ่าน และเผื่อใครสนใจเหตุผลที่ บารัก โอบามา น่าจะชนะการเลือกตั้งอย่างถล่มทลายในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า (หมายถึงเหตุผลที่ “มีเหตุมีผล” ไม่ใช่ลมเพลมพัดตามอารมณ์ ณ คูหาเลือกตั้ง) น่าเสียดายที่เมืองไทยยังไม่มีนักคิด “ซ้ายใหม่” เท่าที่ควร ดูเหมือนว่าฝ่ายซ้ายจะมีแ่ต่นักคิด “ซ้ายเก่า” ประเภท “ซ้ายมีปม” ที่ยังไม่เข้าใจตลาดและเกลียดตลาดเสียเป็นส่วนใหญ่ (แต่จริงๆ แล้ว “ซ้าย” กับ “ขวา” ของแต่ละประเทศก็ไ่ม่ตรงกันเท่าไร และไม้บรรทัดก็เลื่อนไปมาตามยุคสมัยที่เปลี่ยนไป ตอนนี้ “ซ้าย” กระแสหลักของอเมริกา (liberal แบบพรรคเดโมแครต) ในมุมมองของซ้ายเก่าในไทยคงบอกว่าเป็น “ขวา” เพราะของเราซ้ายกว่าของเขา ในขณะที่ “ขวา” ของเราตอนนี้ (ถ้ามองหยาบๆ ว่าเป็นพวกอนุรักษ์นิยมที่ “คลั่งเจ้า” หรือไม่ก็ “โหนเจ้า”) ดูจะ “ขวาจัด” พอๆ กับขวาของบุชเลย) เลี้ยวซ้ายสู่การเติบโตอย่างยั่งยืน แปลจาก Turn Left for Sustainable Growth โดย โจเซฟ [...]

[วันนี้ผู้เขียนพอมีเวลาว่าง เลยได้เขียนตอนต่อไปของคอลัมน์ "คนชายขอบ" ที่ว่างเว้นไปหลายเดือนอย่างน่าละอาย จนกลายเป็นตอนที่ยาวที่สุดตั้งแต่เคยเขียนคอลัมน์นี้มา (เพราะคิดว่าความคิดของ "คนชายขอบ" คนนี้สำคัญมาก และจะเป็นส่วนสำคัญของการรื้อสร้างวิชาการเงินให้มี "ความยั่งยืน" กว่าที่แล้วมา) เอาคอลัมน์มาแปะไว้ในนี้ก่อน รอฉลองเว็บโอเพ่นโฉมใหม่ (ใกล้เสร็จแล้ว โปรดอดใจรอ )] Nassim Taleb นักสถิติผู้ชี้ความหลงตัวเองของมนุษย์และขีดจำกัดของความรู้ วิกฤตซับไพรมในอเมริกาซึ่งปะทุเป็นวิกฤตการเงินโลกในไตรมาสสุดท้ายของปี 2008 ต่อเนื่องถึงปี 2009 เกิดขึ้นพร้อมกับภาวะถดถอยทางเศรษฐกิจ ทำให้ชนชั้นกลางและชนชั้นแรงงานที่ต้องปวดหัวกับค่าครองชีพสูงอยู่แล้วต้องเดือดร้อนยิ่งกว่าเดิมอีกจากแนวโน้มที่จะถูกบริษัทเลิกจ้าง และถูกเจ้าหนี้ยึดบ้านที่เพียรพยายามผ่อนอย่างยากลำบาก วิกฤตครั้งนี้ทำให้หลายคนตระหนักเป็นครั้งแรกว่าตลาดการเงินยุคโลกาภิวัตน์ได้ผูกโยงซึ่งกันและกันอย่างแน่นหนาเพียงใด และทำให้หลายคนเริ่มมองเห็นข้อเท็จจริงที่ว่า ตลาดเสรี (free market) นั้น ไม่อาจ “ดูแลตัวเอง” ให้ส่งมอบประโยชน์สูงสุดต่อสังคมได้ ถ้ารัฐไม่กำกับดูแลตลาดอย่างมีประสิทธิภาพและแทรกแซงตลาดในยามจำเป็นเพื่อกำจัดหรือลดทอนผลเสียที่เกิดจาก “ความล้มเหลว” ต่างๆ ของตลาด โดยเฉพาะปัญหาข้อมูลไม่เท่าเทียมกันและปัญหา “จริยวิบัติ” (moral hazard) ซึ่งเป็นชนวนหลักของวิกฤติการเงินในครั้งนี้ ความล้มเหลวในตลาดการเงินอเมริกา โดยเฉพาะธุรกิจวาณิชธนกิจ กองทุนเก็งกำไรระยะสั้น (เฮดจ์ฟันด์) และการค้าตราสารอนุพันธ์แบบตัวต่อตัว (over-the-counter) ซึ่งแทบจะไร้ซึ่งการกำกับดูแลใดๆ จากรัฐ และกฎหมายเต็มไปด้วยช่องโหว่ที่ตามไม่ทันนวัตกรรมทางการเงิน ทำให้นักคิดฝ่ายซ้ายจำนวนมากได้ที ออกมาโทษแนวคิดเสรีนิยมใหม่ [...]