Fringer | คนชายขอบ

คัดลอกจากนสพ. กรุงเทพธุรกิจ ฉบับวันที่ 30 ตุลาคม 2551 ความถูกผิดและการสานเสวนา โดย โคทม อารียา เมื่อวันก่อนได้รับหนังสือ “เล่านิทานเซ็น” เล่าเรื่องโดย อ.อภิปัญโญ มาหนึ่งเล่ม มีนิทานเรื่องหนึ่งตั้งชื่อว่า “เรื่องของความถูกผิด” ซึ่งมีหมายเหตุประกอบว่า เล่าในยุคสมัยของนักเทศน์ผู้มีความมั่นใจตัวเองสูง ผูกขาดเหมาความถูกต้องเป็นของตนฝ่ายเดียว ซึ่งอยากนำมาเล่าต่อโดยสังเขป สำหรับยุคสมัยนี้ที่มีความขัดแย้งสูง ประกอบกับมีผู้เสนอให้ใช้การสานเสวนา (dialogue) เพื่อช่วยลดความขัดแย้ง การสานเสวนาคือวิธีการสื่อสารอย่างหนึ่ง ซึ่งจะประสบผลสำเร็จในการช่วยลดความขัดแย้งหรือไม่ ส่วนหนึ่งขึ้นอยู่กับการไม่ผูกขาดความถูกผิดนั่นเอง นิทานเรื่องนี้ อยู่ในสมัยจีนโบราณ ณ วัดพุทธศาสนาแห่งหนึ่ง จะตีระฆังทุกเช้าตอนตีสี่เพื่อให้คนในวัดตื่นมาทำวัตรเช้า มีภิกษุรูปหนึ่ง จะตื่นก่อนเวลามาส่องไฟตามทาง เพื่อจะจับหอยทากที่คลานอยู่ ไปปล่อยในที่ปลอดภัยไม่ให้ถูกเหยียบตาย มาวันหนึ่งเมื่ออยู่พร้อมหน้ากัน ภิกษุรูปอื่นก็สอบถามว่า “ทำไปทำไม” ภิกษุรูปนั้นตอบว่า “ผมมีชีวิตอยู่เพื่อประกอบความดี นอกจากสวดมนต์ภาวนาแล้วก็ต้องการทำบุญกุศลเป็นพิเศษด้วย” ภิกษุอีกรูปหนึ่งค้านว่า “ท่านทำเช่นนี้ เท่ากับทำให้ชาวสวนเดือนร้อน อีกทั้งหอยทากเหล่านี้เป็นตัวแพร่โรค” ภิกษุอีกรูปหนึ่งแย้งว่า “ไม่ใช่เช่นนั้น ท่านไม่เจตนาให้เป็นภัยแก่ผู้คน หากต้องการปลดปล่อยสัตว์จากภัยภิบัติ อีกทั้งให้พวกเราบำเพ็ญความบริสุทธิ์โดยไม่ต้องทำให้ชีวิตต้องตกล่วงไปด้วย” เมื่อตกลงกันได้ทั้งหมดก็พากันไปหาหลวงพ่อเจ้าอาวาส ท่านนิ่งฟังคำชี้แจงด้วยความเห็นใจ จ้องหน้าตั้งใจฟังคนนั้นที [...]

มหกรรมหนังสือจบไปแล้วสามวัน แต่ยังไม่มีอารมณ์ถ่ายรูปหนังสือโพสขึ้นบล็อกเพราะยังหดหู่กับวิกฤตรอบด้าน ตั้งแต่ระดับเล็กๆ คือปัญหาของตัวเอง ไปจนถึงเรื่องใหญ่ๆ อย่างปัญหาบ้านเมือง อีกไม่นานจะรวบรวมพลังมาเขียนเรื่องหนังสือที่ได้ในงานค่ะ (ปีนี้ทำได้สำเร็จตามที่ตั้งใจไว้ คือซื้อน้อยกว่ายี่สิบเล่ม ) ระหว่างนี้ขอแบ่งปันข้อความ/ข้อมูลน่าคิด เรื่องวิกฤตการเมือง กับวิกฤตการเงินโลกไปพลางๆ ก่อน เพราะตอนนี้เราคงต้อง “ทำใจ” กับผลพวงของวิกฤตที่เราไม่อยากให้เกิด แต่ก็หลีกเลี่ยงมันไม่ได้ สังหรณ์ใจว่าจะเกิดเหตุรุนแรงก่อนวันที่ 1 หรือไม่ก็ 14 พ.ย. ตามที่เขาร่ำลือกัน แถลงการณ์ของสถาบันปรีดี พนมยงค์ ท่ามกลางการเกิดวิกฤตทางการเมืองในขณะนี้ สถาบันปรีดี พนมยงค์ ขอนำเสนอสุนทรพจน์ของ ฯพณฯ ปรีดี พนมยงค์ ขณะดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีที่ได้กล่าวปราศรัยในการประชุมสภาผู้แทนราษฎร เมื่อวันที่ ๗ พฤษภาคม พ.ศ.๒๔๘๙ เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของแนวคิด ช่วยกันคลี่คลายหาทางออกร่วมกับภาคส่วนอื่นของสังคม โดยมีเนื้อหาบางส่วนดังนี้ “ระบบประชาธิปไตยนั้น เราหมายถึงประชาธิปไตยอันมีระเบียบตามกฎหมายและศีลธรรมและความซื่อสัตย์สุจริต ไม่ใช่ประชาธิปไตยอันไม่มีระเบียบ หรือประชาธิปไตยที่ไร้ศีลธรรม เช่น การใช้สิทธิเสรีภาพอันมีแต่จะให้เกิดความปั่นป่วน ความไม่สงบเรียบร้อยความเสื่อมศีลธรรม ระบอบชนิดนี้เรียกว่าอนาธิปไตย หาใช่ประชาธิปไตยไม่ ขอให้ระวังอย่าปนประชาธิปไตยกับอนาธิปไตย” “ข้าพเจ้าไม่พึงประสงค์ที่จะให้มีระบอบเผด็จการในประเทศไทย ในการนี้ ก็จำเป็นต้องป้องกันหรือขัดขวางมิให้มีอนาธิปไตย อันเป็นทางที่ระบอบเผด็จการจะอ้างได้ [...]

Andrew Lahde ผู้ก่อตั้งและบริหาร Lahde Capital Management เป็นหนึ่งในผู้จัดการเฮดจ์ฟันด์ (hedge fund) น้อยรายที่พยากรณ์วิกฤตซับไพรมถูกต้องก่อนเกิดเหตุ และทำไรมหาศาลจากการเก็งดังกล่าว (เช่น ด้วยการชอร์ตหลักทรัพย์ที่อิงซับไพรม) กองทุนของเขากองหนึ่งทำกำไรได้สูงถึง 870% ในปี 2007 – หนึ่งในอัตรากำไรสูงสุดตลอดกาลของธุรกิจเฮดจ์ฟันด์ ในเดือนตุลาคม 2008 เขาได้ประกาศอำลาวงการ ยุบเลิกกองทุนทั้งหมดภายใต้การบริหารจัดการ คืนเงินให้กับนักลงทุน ต่อไปนี้เป็นจดหมายถึงนักลงทุนฉบับสุดท้ายของ Andrew Lahde ที่ตีพิมพ์ใน Financial Times: ……. Letter: Andrew Lahde, Lahde Capital Management แปลจาก จดหมายของ Andrew Lahde 17 ตุลาคม 2551 วันนี้ผมไม่ได้เขียนมาเพื่อคุยทับ เมื่อคำนึงถึงความเจ็บปวดที่แทบทุกคนกำลังประสบ การคุยทับจะผิดกาลเทศะอย่างสิ้นเชิง ผมไม่ได้เขียนเพื่อพยากรณ์อนาคตด้วย เพราะเหตุการณ์ส่วนใหญ่ที่ผมพยากรณ์ในจดหมายฉบับก่อนๆ ได้เกิดขึ้นแล้วหรือไม่ก็กำลังเกิดขึ้น แทนที่จะทำอย่างนั้น ผมกำลังเขียนเพื่อจะเอ่ยคำลา เมื่อไม่นานมานี้ หน้าหนึ่งของ Section [...]

เมื่อวานได้รับเชิญให้ไปพูดในงาน WordCamp Bangkok 2008 ที่ TCDC เอ็มโพเรียม ในหัวข้อ “สื่อพลเมือง” ร่วมกับคุณกานต์และคุณเจริญชัยแห่ง Siam Intelligence Unit สนุกดี ได้เจอตัวจริงของบล็อกเกอร์หลายท่านที่เมื่อก่อน “รู้จัก” แต่ในเว็บ อย่างคุณ Patsonic, คุณเม่น และคุณปรเมศวร์ มินศิริ แห่งกระปุกดอทคอม ซึ่ง “น่ารัก” กว่าเว็บกระปุกตามที่เจ้าตัวยืนยันจริงๆ ด้วย [UPDATE 20/10: อ่านบทความฉบับเต็มของคุณเจริญชัยที่ไปพูดในงาน เรื่อง "Citizen Journalism: ไลฟ์สไตล์ใหม่แห่งศตวรรษที่ 21" ได้ที่หน้านี้ของ SIU ค่ะ ลีลาสมกับที่เป็นแฟนนิยายกำลังภายในผู้มีผลงานเป็นของตัวเองแล้ว ] เสียดายที่ผู้เขียนพูดมากไป(อีกแล้ว) และคอมพิวเตอร์ที่จะฉายสไลด์มีปัญหาทางเทคนิคเล็กน้อย เลยมัวแต่พูดเรื่องที่หลายคนรู้อยู่แล้วไม่มากก็น้อย ไม่ได้แตะประเด็นที่อยากพูดถึงจริงๆ นั่นคือ ความเชื่อมโยงและบทบาทของสื่อพลเมืองในฐานะผู้เล่นคนสำคัญของ “สื่อสังคม” (social media) ซึ่งตอนนี้ Web 2.0 กำลังแปลงอินเทอร์เน็ตให้เป็นแบบนั้นอย่างรวดเร็ว (หมดยุคของ Web [...]

เมื่อวานไปบรรยายในวงเสวนาเล็กๆ ที่คณะเศรษฐศาสตร์ มธ. เกี่ยวกับวิกฤตซับไพรมในอเมริกา แปะสไลด์ไว้ที่นี่เผื่อใครจะสนใจ ดาวน์โหลดสไลด์ได้จากที่นี่ – PDF version, Powerpoint version (แถมคลิปวีดีโอ Paul Krugman นักเศรษฐศาสตร์หนึ่งในดวงใจและผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขานี้คนล่าสุด ตอนที่ไปปรากฎตัวในรายการ Bill Maher เมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน และตอนที่ไปพูดเรื่องหนังสือเล่มล่าสุดของเขาคือ Conscience of a Liberal เมื่อปลายปีที่แล้ว Krugman เป็นนักเศรษฐศาสตร์คนแรกๆ ที่เตือนเรื่องแนวโน้มหายนะจากฟองสบู่อสังหาริมทรัพย์อย่างสม่ำเสมอมาหลายปีแล้ว แ่ต่รัฐบาลอเมริกันไม่สนใจฟัง ถ้าใครอยากรู้ว่า “ปัญหา” ของประเทศที่ร่ำรวยที่สุดในโลกอยู่ตรงไหน อเมริกาซ่อนอะไรไว้ใต้พรม และเหตุใด Barack Obama ผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีจากพรรคเดโมแครตถึงมีแนวโน้มสูงมากที่จะชนะการเลือกตั้งในเดือนหน้าอย่างถล่มทลายไม่แพ้สถิติของ Frankin D. Roosevelt ที่ทำไว้ในการเลือกตั้งปี 1936 ผู้เขียนคิดว่า “ต้องอ่าน” ความคิดของ Krugman ) วิกฤตการเงินอเมริกาตอนนี้น่าติดตามมาก เพราะ “แผน” การกอบกู้ที่รัฐบาลประกาศนั้นมีเม็ดเงินไม่เพียงพอแน่ๆ และในทางปฏิบัติจะมีปัญหาตามมาอีกมากมาย (เช่น จะ “ดึง” [...]

เพิ่งกลับมาจากอเมริกาได้ไม่ถึงสองวัน มาถึงประเทศไทยก็เปลี่ยนไปในทางที่หดหู่กว่าเดิมอีกแล้ว ไม่ผิดคาดเท่าไรนักที่กลับมาเห็นสถานการณ์เลวร้ายลงอีก เพราะพยายาม “ปลง” มาหลายสัปดาห์แ้ล้ว และไม่แปลกใจด้วยที่ตำรวจและรัฐบาลยัง “เลว” เหมือนเดิม แต่ที่น่าเศร้ามากกว่านั้นคือแถลงการณ์ต่างๆ นานาที่ประณามฝ่ายพันธมิตรมากกว่าตำรวจและ/หรือรัฐบาล ตลอดจนการประกาศ “เลือกข้าง” ของหมอบางคนที่ลืมไปแล้วว่าจรรยาบรรณแพทย์อยู่ตรงไหน เช่นเดียวกับที่เคยอธิบายในบล็อกนี้หลายหนแล้ว ผู้เขียนไม่เห็นด้วยกับพันธมิตรในหลายๆ เรื่อง ไม่ว่าจะเป็นการบุกเข้ายึดทำเนียบ การเปลี่ยนแนวทางชุมนุมจาก “อหิงสา” มาเป็น “หิงสา” (แต่ยังอ้างว่า “อหิงสา” อย่างหน้าไม่อาย) “การเมืองใหม่” ที่ไม่ยึดหลักการพื้นฐานของประชาธิปไตย ฯลฯ แต่ไม่ว่าแกนนำพันธมิตรจะเป็นอย่างไร ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าประชาชนจำนวนไม่น้อยก็ออกไปชุมนุมมือเปล่าด้วยความบริสุทธิ์ใจ ตำรวจประเทศไหน “สลายการชุมนุม” ด้วยการระดมยิงประชาชนทั้งวันด้วยแก๊สน้ำตาที่อันตรายถึงตาย?!? ก่อนที่จะเป็นโรคเครียดการเมืองอีกรอบ ขอแสดงความเสียใจต่อญาติพี่น้องของผู้เสียชีวิตที่ตกเป็นเหยื่ออันธพาลในคราบตำรวจและนักการเมือง และขอไม่เขียนเรื่องการเมืองไทยอีกแล้วจนกว่าจะเห็นสังคมเราใช้เหตุใช้ผลกันมากกว่านี้ ขายหนังสือดีกว่า หนังสือใหม่ของผู้เขียนสองเล่มในงานมหกรรมหนังสือระดับชาติ ครั้งที่ 13 ณ ศูนย์สิริกิติ์ ระหว่างวันที่ 11-23 ตุลาคมนี้ คือ ไทยแลนด์แดนสวรรค์และ ทุนนิยมที่มีหัวใจ – ทางเลือกใหม่แห่งการพัฒนา ทั้งสองเล่มหาซื้อได้ที่บูธสำนักพิมพ์โอเพ่นบุ๊คส์ IO1, Planetary Hall, บูธสำนักพิมพ์ระหว่างบรรทัด/บลูสเกล [...]