และแล้ว…ผลก็ออกมาตาม ‘โผ’ และเป็นไปตาม ‘ธง’
Thursday, May 31st, 2007ขอแสดง(ระบาย)ความเห็นส่วนตัวแต่เพียงสั้นๆ เพราะเดี๋ยวจะถูกหาว่าหมิ่นศาลโดยเหล่าผู้ัรักศาลอย่างไม่ลืมหูลืมตา และเพราะตอนนี้รู้สึกเซ็งกับการเมืองอีกรอบ และเป็นห่วงสถานการณ์้บ้านเมืองค่อนข้างมาก… มากกว่าจะรู้สึกดีใจกับผู้ชนะหรือเีสียใจกับผู้แพ้ คำพิพากษาให้ยุบพรรคไทยรักไทยนั้นรุนแรงเกินไป ผู้เขียนคิดว่าเป็นที่ชัดเจนจากคำวินิจฉัยของศาลว่า ความผิดของพรรคประชาธิปัตย์นั้น หากมีจริง (สมมุติว่าสุเทพ เืทือกสุบรรณ มีส่วนในการว่าจ้างพรรคเล็กให้ลงสมัครรับเลือกตั้งจริงๆ ซึ่งนี่เป็นข้อกล่าวหาที่ร้ายแรงที่สุด ในบรรดาข้อกล่าวหาทั้งหมด) ก็ไม่ ‘ร้ายแรง’ เท่ากับความผิดของพรรคไทยรักไทย แต่อย่างไรก็ตาม ความผิดของพรรคไทยรักไทยก็มีพยานหลักฐานพอที่จะพิสูจน์ได้เพียงแค่ว่าอดีตแกนนำของพรรคสองคน คือ พล.อ.ธรรมรักษ์ กับนายพงษ์ศักดิ์ มีส่วนในการจ้างวานพรรคเล็กและสร้างข้อมูลเท็จ ไม่ได้มีพยานหลักฐานใดๆ ที่จะเชื่อมโยงให้เห็นได้ว่า กรรมการบริหารพรรคคนอื่นๆ หรือแม้กระทั่งหัวหน้าพรรค คือ พ.ต.ท. ทักษิณ ชินวัตร ได้รู้เห็นเป็นใจกับการกระทำของแกนนำสองคนดังกล่าว คำพิพากษาให้ยุบพรรคไปเลยทั้งพรรค และตัดสิทธิลงสมัครรับเลือกตั้งของกรรมการบริหารพรรคทั้ง 111 คน จึงเป็นคำตัดสินที่ผู้เขียนเห็นว่า “รุนแรงเกินไป” มากๆ โดยเฉพาะเมื่อคำนึงว่าพรรคการเมืองเป็น ‘สถาบันทางการเมือง’ ที่สำคัญ ที่ประชาชนกว่า 14 ล้านคนร่วมกันเป็นเจ้าของในฐานะสมาชิกพรรค ในกรณีของพรรคไทยรักไทย (ถึงแม้ว่าสมาชิกไม่น้อยในจำนวนนั้นอาจจำใจสมัครเป็นสมาชิกพรรคเพราะถูกกำนันหรือผู้ใหญ่บ้านข่มขู่ หรืออาจถูกพรรคเอาชื่อและเลขบัตรประชาชนจากฐานข้อมูลลูกค้าเอไอเอสไปอ้างว่าเป็นสมาชิกโดยพลการ โดยที่เจ้าตัวไม่เคยรู้เห็น) คำตัดสินที่เปรียบเสมือนเป็นการทำลายสถาบันของประชาชน จึงสมควรต้องใช้วิจารณญาณให้มาก และน่าจะทำเฉพาะในกรณีที่มีพยานหลักฐานแน่นหนาพอที่จะพิสูจน์ได้ว่า หัวหน้าพรรคและกรรมการบริหารพรรคส่วนใหญ่มีส่วนรู้เห็นในการกระทำผิดเท่านั้น และนอกจากนี้ ความผิดที่จะนำไปสู่การยุบพรรค [...]
