Fringer | คนชายขอบ

เพิ่งอ่านหนังสือเรื่อง “อ่าน(ไม่)เอาเรื่อง” ของอาจารย์ชูศักดิ์ ภัทรกุลวณิชย์ นักวิจารณ์วรรณกรรมผู้ยิ่งใหญ่ของเมืองไทยจบเมื่อไม่นานมานี้ หลังจากดองเปรี้ยวมานานจนจะกลายเป็นเค็มอยู่แล้ว ชอบมากจนต้องขึ้นบัญชี “หนังสือในดวงใจตลอดกาล” ไปเลย เพราะอ. ชูศักดิ์เขียนเก่งมาก อ่านสนุกทุกตอน ภาษาอ่านรู้เรื่อง ไม่ใช่ภาษาวิชาการหนักๆ อย่างที่คิดไว้ตอนแรก หนังสือแต่ละเล่มที่อาจารย์ชูศักดิ์หยิบขึ้นมาวิจารณ์ ล้วนเป็นหนังสือดีที่มีความน่าสนใจในตัวมันเอง แต่จุดที่ทำให้ชอบ “อ่าน(ไม่)เอาเรื่อง” ที่สุด คือการที่อาจารย์เชื่อมโยงวรรณกรรมทั้งไทยและเทศเข้ากับบริบททางสังคม วัฒนธรรม จิตวิทยา ฯลฯ ที่อยู่เบื้องหลัง เพื่อชี้ให้เห็นว่าวรรณกรรมนั้นสื่อสภาพสังคมแบบไหน และการอ่านระหว่างบรรทัดนั้นสอนอะไรเราได้บ้าง นับเป็นการสรุป “บทเรียนจากหนังสือ” ที่น่าประทับใจที่สุดตั้งแต่อ่านหนังสือมา (ใครอยากอ่านบทวิจารณ์หนังสือเล่มนี้เต็มๆ ก่อนตัดสินใจซื้อ ขอแนะนำบทวิจารณ์ของคุณ Faylicity) บทที่ผู้เขียนชอบที่สุดในหนังสือเล่มนี้ คือบทวิจารณ์หนังสือเรื่อง “ข้างหลังภาพ” ของศรีบูรพา บทวิจารณ์ “คนนอก” (L’Etranger) ของอัลแบร์ กามูส์ และบทวิจารณ์เรื่องสั้นแนว “เพื่อชีวิต” สองเรื่อง คือ “เหมือนอย่างไม่เคย” และ “มีแต่พวกมัน” ซึ่งเรื่องหลังสุดนี้ทำให้นึกถึงประเด็นเกี่ยวกับ “การต่อสู้ระหว่างชนชั้น” ที่เคยเขียนถึงในบล็อกนี้นานแล้ว ขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง ผู้เขียนไม่มีความรู้พอที่จะอธิบายได้ว่าเราต้องแก้ไขปรับปรุงรัฐธรรมนูญ [...]

(อ่านตอนนี้จบแล้วขอเชิญอ่าน ตอนที่ 2 ต่อ) กลับมาพร้อมเศษทรายในรองเท้า กับแสงดาวสุกใสในเส้นผม กลิ่นสะตอกรุ่นเกลือเจือสายลม กรุคำคมคำผวนล้วนชำนาญ กลองเร็กเก้เห่ประดังยังก้องโสต กลอนการเมืองเรืองอุโฆษยังโจษขาน ใกล้นายหัวนักปราศรัยในตำนาน แกงไก่บ้าน-น้ำพริกกะลายังตราตรึง การเมืองถกใครก็ได้ไม่รู้เบื่อ กับข้าวถูกเหลือเชื่อนึกไม่ถึง กรวดทรายขาวราวบ่วงห้วงคำนึง กระนั้นจึงต้องมนต์คนเมืองตรัง. …… ก่อนไปเที่ยวเมืองตรังช่วงหยุดปีใหม่ 2550 ทุกคนที่รู้ว่าจะไปต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า ต้องชอบเมืองตรังแน่ๆ เพราะคนใต้มีนิสัยหลายอย่างตรงกันกับผู้เขียน คือโผงผาง ตรงไปตรงมา และชอบถกกันเรื่องการเมือง แถมภูเขาเมืองตรังก็เขียวชอุ่ม อาหารก็รสจัดจ้าน อากาศก็กำลังสบาย ไม่หนาวไม่ร้อนจนเกินไป เมื่อไปถึงก็พบว่า ทุกอย่างเป็นอย่างที่คาดไว้ เพียงแต่ขนาดของ “หัวใจ” คนตรังใหญ่กว่าที่คิดไว้ แถมความน่ารักของคนตรังที่ผู้เขียนโชคดีที่ได้รู้จัก ก็ช่วยทลายกำแพงอคติหรือทัศนคติผิดๆ ที่ผู้เขียนอาจเคยมีเกี่ยวกับ “ไฮโซ” “นักธุรกิจ” “ศิลปิน” และอาชีพอื่นๆ ลงเกือบราบคาบ (ถ้ามันจะยังมีเหลืออยู่อีกหลังจากที่ช่วง 3-4 เดือนกลางปี 2549 ได้มีโอกาสพูดคุยกับผู้คนมากมายหลายฐานะและสาขาอาชีพที่ไปนอนประท้วงทักษิณที่สนามหลวงด้วยกัน) เพราะคนตรังที่โชคดีได้รู้จัก มีตั้งแต่ไฮโซเจ้าของร้านอาหารชื่อดังที่ไปประท้วงทักษิณด้วยกันจนดึกดื่น ทั้งๆ ที่หลังเจ็บจนก้มตัวไม่ได้ นักธุรกิจบ้านจัดสรรแต่งตัวสไตล์นักดนตรีเร็กเก้ เร่ซื้อบ้านไม้เก่าๆ มาอนุรักษ์ นักกิจกรรมการเมืองสมัย [...]

เมื่อวานไปพูดสั้นๆ เรื่องจรรยาบรรณของสื่อพลเมืองในงาน YouFest (ดาวน์โหลด presentation สั้นๆ ได้ที่นี่ และดาวน์โหลดเอกสารประกอบการบรรยายของท่านอื่นได้ที่ หน้านี้ของงาน) บรรยากาศในงานเป็นกันเอง สบายๆ ทุกคนออกมาแนะนำตัวสั้นๆ และพูดในหัวข้อที่ตัวเองสนใจ ฉะนั้นหัวข้อในงานจึงหลากหลายมาก ตั้งแต่ สื่อทางเลือก, podcast, TV on web, machinima (การสร้างหนังจากเกม), Social Network Analysis, ไปจนถึง การปรับเปลี่ยนวิธีการเรียนรู้, social bookmarking, และ e-commerce แม้ว่าจะมีความเชี่ยวชาญและความสนใจแตกต่างกันมาก คิดว่าสองสิ่งที่ผู้ร่วมงานทุกคนมีเหมือนกันหมดคือ ความเชื่อมั่นในพลังของเทคโนโลยีและอินเทอร์เน็ต ว่าจะสามารถสร้างนักธุรกิจพันล้านและปรับเปลี่ยนสังคมไทยในทางที่ดีขึ้นได้ และทุกคนล้วนมีงานประจำหรืองานอดิเรกที่เกี่ยวข้องกับอินเทอร์เน็ต ที่ตัวเองรักและยินดีทุ่มเทเวลาให้อย่างเต็มที่ กว่างานจะเลิกก็ปาเข้าไป 6 โมงกว่า แต่ไม่รู้สึกว่างานนี้ยาวเกินไปหรือน่าเบื่อ ดีใจที่มีโอกาสได้พบตัวเป็นๆ ของบล็อกเกอร์/โปรแกรมเมอร์/เว็บมาสเตอร์หลายท่านจากโลกออนไลน์ที่ติดตามผลงานมานาน ไม่ว่าจะเป็นคุณสหายสิกขาแห่งเว็บพลวัต, คุณ bact’ หนึ่งในบล็อกที่อ่านเป็นประจำ, คุณ hunt แห่ง Zickr! (เว็บ social bookmark ภาษาไทยที่แอบชื่นชมและใช้งานมาหลายเดือนโดยที่ไม่ได้ช่วย [...]

ตอนนี้ชาวไทยทุกคนที่ท่องเว็บคงเห็นแล้วว่า รัฐบาลไทยได้บล็อกเว็บ CNN เพราะเผยแพร่บทสัมภาษณ์อดีตนายกฯ ทักษิณ ชินวัตร ซึ่งเป็นบทสัมภาษณ์สั้นๆ เพียง 4 นาทีเท่านั้น กลายเป็นอีกเหตุการณ์หนึ่งที่สะท้อนให้เห็นว่า นับวัน “นิสัยเผด็จการ” ของรัฐบาลชุดนี้ก็ยิ่งเผยออกมาเรื่อยๆ ผู้เขียนบล็อกไม่เคยชอบทักษิณ ชินวัตร (และก็ไม่เห็นด้วยกับความเห็นบางส่วนที่ให้สัมภาษณ์ CNN ในครั้งนี้ด้วย) แต่ผู้เขียนเชื่อมั่นว่า คนทุกคนควรมีสิทธิและเสรีภาพอย่างเท่าเทียมกันในการแสดงความคิดเห็น เพราะไม่มีทางที่สังคมเราจะก้าวหน้า มีวุฒิภาวะกว่านี้ได้ ในบรรยากาศที่รัฐปิดกั้นการแสดงออก ไม่ว่าการแสดงออกนั้นจะถูกหรือผิด ดีหรือไม่ดี ถูกใจหรือไม่ถูกใจใครเพียงใดก็ตาม ว่าแล้วก็ขอแปลบทสัมภาษณ์ CNN ที่ถูกแบน ไว้ในบล็อกนี้ พร้อมทั้งบทสัมภาษณ์อีกฉบับที่ยาวกว่า (ซึ่งแปลว่าน่าจะถูกบล็อกมากกว่า แต่กระทรวงไอซีทีดันไม่บล็อก) ระหว่างทักษิณกับ Wall Street Journal (WSJ) ซึ่งสงวนไว้สำหรับสมาชิก WSJ เท่านั้น เพื่อให้ทุกท่านที่สนใจได้เผยแพร่ต่อไป (ถ้าใครอยากอ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ กรุณาดูได้ที่ด้านท้ายของโพสนี้) ในโอกาสนี้ ขอเชิญชวน(อีกครั้ง)ให้ทุกท่านร่วมลงนามในคำร้องต่อคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ให้รัฐยุติการปิดกั้นเนื้อหาในอินเทอร์เน็ต เพราะประชาชนไม่มีวันได้รับสิทธิเสรีภาพใดๆ อย่างแท้จริง ถ้าประชาชนไม่ลุกขึ้นมาเรียกร้องสิทธิเสรีภาพเหล่านั้น ต่อผู้มีอำนาจ. (ความเห็นผู้แปลบทสัมภาษณ์ด้านล่าง ไม่มีอะไรที่ทำให้แปลกใจ แต่แหม… [...]

และแล้ว หลังจากที่เกิดอังคารทมิฬได้ไม่ถึงเดือน เมื่อวันที่ 9 มกราคม 2550 ตลาดหุ้นไทยก็ตกลงไปอีก 17 จุด หรือ 2.69% จากการ “ตื่นเทขาย” ของนักลงทุนทั้งฝรั่งและไทย หลังจากที่คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบให้แก้ไขพ.ร.บ. การประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. 2542 (คลิ้กที่ลิ้งก์เพื่อดาวน์โหลด พ.ร.บ. ดังกล่าว) เมื่อพิจารณาว่า ครม. มีมติให้แก้อะไรใน พ.ร.บ. ฉบับนี้บ้าง เทียบกับเสียงโวยวายของนักลงทุนต่างด้าว และนักลงทุนที่เทขายหุ้นทิ้งมากมาย ผู้เขียนคิดว่าเหตุการณ์ครั้งนี้แสดงให้เห็นว่า ทั้งสองฝ่าย “ตกใจเกินกว่าเหตุ” (overreact) ไปมากๆ – มากกว่าเมื่อตอนเกิดอังคารทมิฬหลายเท่าตัว (แปลว่าการตกใจขายครั้งนั้นสมเหตุสมผลกว่าครั้งนี้) เช่น นักลงทุนเทขายหุ้นกลุ่มพลังงาน และกลุ่มธนาคารพาณิชย์ออกมาใหญ่โต ทั้งๆ ที่ทั้งสองธุรกิจนี้ไม่เคยอยู่ภายใต้ พ.ร.บ. ต่างด้าวเลยแม้แต่นิดเดียว! ทำให้คิดว่า ช่วง 2-3 วันนี้น่าจะเป็นโอกาสเหมาะ (อีกครั้ง) ที่จะได้ช้อนซื้อหุ้นพื้นฐานดีราคาถูก ถ้าใครช้อนยังไม่หัก ก็ลองดูนะคะ ช้อนส่วนตัวตอนนี้หักไปหลายอัน ที่เหลือก็กุดเหลือนิดเดียว คงต้องรอ “สร้างช้อน” [...]

สืบเนื่องจากผู้เขียนถูกแท็ก (tag) โดยคุณ BioLawCom และคุณ bact’ ก็อยากเล่นเกมนี้ด้วยคน (ยิ่งดู blog tag trace สวยๆ ที่คุณ keng กำลังตามอัพเดท ยิ่งดูน่าเล่นใหญ่) กติกาของ blog tag ที่คุณ bact’ สรุปไว้ คือ ใครถูกแท็กต้องแท็กต่อไป “…เป็นแชร์ลูกโซ่ MLM work@home บล็อกได้จากที่บ้าน ไม่กระทบงานประจำ บอกเล่าเรื่องของตัวเอง 5 ข้อ และแท็กต่อไป 5 ราย เป็นอันเสร็จพิธี” เรื่องของคนชายขอบ ที่คุณอาจไม่เคยรู้ (aka ต้องรีบเผาตัวเอง ก่อนที่จะมีคนอื่นเผา ) : เป็นคนที่จำเรื่องสำคัญๆ ไม่ค่อยได้ เช่น ชื่อคนรู้จักและลูกค้า (แต่ดันจำชื่อดาราหนัง นักร้อง ผู้กำกับ นักเขียน ฯลฯ ได้มากมายมหาศาล), ที่จอดรถตัวเอง (ครั้งหนึ่งเคยสร้างวีรกรรมเป็นที่ลือลั่นในหมู่ยามของอาคาร [...]

ตอนแรกกะว่าในช่วง 1-2 สัปดาห์หลังปีใหม่ จะทยอยเขียนและโพสเล่าเรื่องเมืองลพบุรี เชียงใหม่ ตรัง และนครศรีธรรมราช ที่ตะลุยเที่ยวในช่วง 2 เดือนที่ผ่านมาให้เสร็จ แต่วันนี้เจอเหตุการณ์หวาดเสียวมาสดๆ ร้อนๆ ที่ทำให้ฉุกคิดถึงเรื่องหนึ่งที่ถกเถียงกับตัวเอง (ในหัว) มานาน เลยต้องขอระบายความในใจไว้ตรงนี้ ก่อนที่จะลืม (เชิญดูรูปถ่ายจากการตะบันเที่ยวของผู้เขียน ไปพลางๆ ก่อนได้ที่ flickr: เที่ยวลพบุรี, เที่ยวเชียงใหม่ (รอบ 2), เที่ยวตรัง, เที่ยวนครศรีธรรมราช (แว่บไปหนึ่งวัน)) เรื่องของเรื่องคือ เมื่อชั่วโมงที่แล้ว ผู้เขียนเพิ่งมีส่วนร่วมในอุบัติเหตุรถชน 3 คัน เป็นครั้งแรกในชีวิต (ถึงตอนนี้ ใครที่อาจสงสัยว่าหัวข้อบล็อกวันนี้เกี่ยวอะไรกับรถชน ขอให้อดทนอ่านต่อไปอีกนิดหนึ่ง) วันนี้ตอนประมาณ 3 ทุ่ม ระหว่างทางขับรถกลับบ้าน ได้ไฟเขียวที่สี่แยก กำลังจะเลี้ยวซ้ายเข้าซอยบ้านตัวเองอยู่แล้ว มีรถแท็กซี่คันหนึ่งมาจากไหนไม่รู้ โผล่พรวดออกมาอยู่เลนรถสวน กว่าผู้เขียนจะมองเห็น ก็ตอนรถเลี้ยวเข้าซอยไปแล้วครึ่งคัน ทั้งสองคนเหยียบเบรกกันตัวโก่ง แต่ไม่วายประสานงากันอยู่ดี พอได้ยินเสียงรถชนข้างหน้าปุ๊บ ก็ได้ยินเสียง “ปัง” ที่ดังยิ่งกว่ามาจากด้านหลัง เมื่อเหลียวไปดูก็พบว่า รถคันท้ายที่ตามมาก็เบรกตามไม่ทัน [...]