Fringer | คนชายขอบ

น้องที่ทำงานเก่า forward รูปข้างซ้ายนี้มาให้ (คลิ้กที่รูปเพื่อขยาย หรือดาวน์โหลดเป็น แบบ PDF ที่ง่ายต่อการปริ้นท์ [PDF 1.7MB, 4 หน้า] – ขอบคุณคุณ Thomas W. ที่ส่งมาให้) อธิบายวิธีโกงเลือกตั้งสมัยใหม่ที่ใช้สารเคมี “เปลี่ยน” กากบาทบนบัตรให้เป็นช่องอื่นที่เราไม่ได้เลือก อย่างแนบเนียนไม่มีทางจับได้ แม้ไม่แน่ใจว่านักการเมืองขี้โกงจะทำขนาดนี้เลยหรือ แต่ก็มั่นใจว่าเขาทำได้ และดูเป็นเหตุผลที่ฟังขึ้นที่สุด ว่าทำไมการเลือกตั้งครั้งนี้ถึงมีการเปลี่ยนวิธีลงคะแนนจากปากกามาเป็นตรายาง ไม่มีประเทศไหนในโลกเขาทำแบบนี้ ถ้า กกต. อยากช่วยให้มีการโกงน้อยลง ก็ควรใช้วิธีอื่นที่โกงยากขึ้น เช่น ใช้บัตรเจาะรู ไม่ใช่ไปเลือกวิธีที่จะช่วยให้นักการเมืองโกงเลือกตั้งง่ายกว่าเดิม (แต่จะว่าไป ใช้บัตรเจาะรูก็ไม่ได้ช่วยอะไรมาก เพราะหนึ่งในวิธีโกงเลือกตั้งที่แพร่หลายที่สุดคือ ซื้อตัวกรรมการประจำหน่วยลงคะแนน ให้พวกนั้นกาบัตรเลือกตั้งที่ตั้งใจพิมพ์มาเกินจำนวนผู้มีสิทธิ ถ้าใช้ปากกากากบาทเหมือนเดิม กากบาทบนบัตรเลือกตั้งที่กรรมการกาจะเป็นรอยเรียบๆ กาเร็วๆ กาไม่เต็มช่อง ลายมือเหมือนกันเป็นร้อยๆ ใบ แตกต่างจากบัตรที่ประชาชนกา ซึ่งส่วนใหญ่จะมีรอยขรุขระ (เพราะพื้นโต๊ะ) และเห็นชัดว่าตั้งใจกามากๆ ถ้าเปลี่ยนไปใช้บัตรเจาะรู เราอาจมองไม่เห็นข้อแตกต่างระหว่างบัตรโกงกับบัตรจริงอีกต่อไป) แต่ก็อย่างว่า จะไปหวังอะไรมากกับกกต. ชุดนี้ ที่มีคนเห็นกรรมการไปกินข้าวกับพรรครัฐบาลเป็นกิจวัตร และเป็นชุดเดียวกับที่ให้ใบแดงในการเลือกตั้งเมื่อปี [...]

โดย นิธิ เอียวศรีวงศ์ จากคอลัมน์กระแสทัศน์ หนังสือพิมพ์มติชนรายวัน วันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2549 “เราไม่ได้พบทางตันเพราะประชาธิปไตย แต่เราพบทางตันเพราะเราไม่เป็นประชาธิปไตยต่างหาก เรายังติดอยู่แค่ระบอบเลือกตั้ง ซึ่งบัดนี้นำสังคมของเราไปสู่ทางตันแล้ว” จุดยืนของพรรคไทยรักไทยซึ่งใช้เป็นธงของการหาเสียงเลือกตั้งครั้งนี้คือประชาธิปไตย ฟังดูตลกและไร้ความจริงใจอย่างน่าเศร้า (แก่ประเทศไทยนะครับ) ก็พรรคที่ไม่เคยสนับสนุนประชาชนระดับรากหญ้าให้มีส่วนร่วมทางการเมืองเลย ไม่ว่าจะในลักษณะเขียนกฎหมายเอง หรือลักษณะประท้วง (อันเป็นการสื่อสารทางสังคมอย่างเดียวที่ชาวบ้านมีในมือ) เป็นพรรคการเมืองที่ไม่เคยสะท้อนความต้องการและความคิดของประชาชน เพราะพรรคคิดให้เองหมด เป็นพรรคที่นั่งเป็นประธานการฆ่าตัดตอนกว่า 2,000 ศพ, การสังหารหมู่ที่กรือเซะ, สะบ้าย้อย และตากใบ รวมทั้งการอุ้มฆ่าอีกเป็นร้อยศพทั่วประเทศ เป็นพรรคที่มัดเศรษฐกิจและอนาคตของชาติไว้กับตลาดและทุนของมหาอำนาจอย่างไม่มีทางดิ้นหลุด โดยไม่เคยถามประชาชนสักคำเดียว และเป็นพรรคที่เปิดให้ทุนทั้งภายในและต่างประเทศรุกเข้ามาแย่งชิงทรัพยากรจากมือประชาชนอย่างไม่อั้น นับตั้งแต่ความหลากหลายทางชีวภาพไปจนถึงคลื่นโทรคมนาคมทุกประเภท พรรณนาความเป็นปฏิปักษ์กับประชาธิปไตยของพรรค ทรท. ไปสามวันสามคืนก็ไม่หมด แต่ด้วยจังหวะอันพิลึกพิลั่นทางการเมืองในช่วงนี้ พรรคนี้แหละครับที่เลือกประชาธิปไตยเป็นจุดยืนสำหรับการหาเสียงเลือกตั้ง